Edmund Spenser

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edmund Spenser

Edmund Spenser (ur. ok. 1552, zm. 13 stycznia 1599) – angielski poeta i humanista. Dworzanin lorda Leicestera, przebywał wraz z nim na dworze Elżbiety I. W 1580 został sekretarzem Irlandii. Jeden z najwybitniejszych reprezentantów angielskiego renesansu i epoki elżbietańskiej. Autor głośnych utworów, takich jak:

  • The Faerie Queene – utwór za pomocą alegorii wychwalający rządy Tudorów,
  • Shepheards Calender (1579) – pasterski poemat,
  • Amoretti (1595) – zbiór sonetów,
  • Epithalamion (1595) – napisany na jego własne wesele.

Jego mecenasem był Edward de Vere.

Spenser wynalazł strofę dziewięciowersową, rymowaną ababbcbcc, z ostatnim wersem dłuższym od pozostałych, nazywaną odtąd jego imieniem (strofa spenserowska) oraz własny schemat rymowania sonetu abab bcbc cdcd ee (sonet spenserowski)[1].

Tłumaczenia polskie[edytuj]

Fragmenty The Faerie Queene, pod tytułem Królowa wieszczek, przełożył na język polski Jan Kasprowicz. Utwory Spensera znalazły się też w antologiach: Poeci języka angielskiego, tom I (Warszawa 1969); Jerzy Pietrkiewicz, Antologia liryki angielskiej 1300-1950 (Warszawa 1997) i Od Chaucera do Larkina. 400 nieśmiertelnych wierszy 125 poetów anglojęzycznych z 8 stuleci (przekład Stanisław Barańczak, Kraków 1993).

Przypisy

  1. Witold Ostrowski: Sonet spenserowski. W: Słownik rodzajów i gatunków literackich. Grzegorz Gazda (red.), Słowinia Tynecka-Makowska (red.). Kraków: Universitas, 2006, s. 717-718. ISBN 83-242-0474-1.