Edward Mizikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Edward Mizikowski (ur. 5 września 1952 w Nowej Soli, zm. 20 sierpnia 2017[1]) – polski działacz opozycji niepodległościowej, robotnik, dziennikarz, poeta.

Życiorys[edytuj]

Ślusarz w Hucie Warszawa. W grudniu 1981 był głównym organizatorem „Robotniczego Komitetu Samoobrony Społecznej „Solidarność” Huty Warszawa, który przekształcił w kwietniu 1982 się w Międzyzakładowy Robotniczy Komitet Samoobrony Społecznej NSZZ „Solidarność”, a następnie Międzyzakładowy Robotniczy Komitet „Solidarności” (MRKS).

Wieloletni członek NSZZ „Solidarność”, redaktor i wydawca prasy podziemnej („Głos Wolnego Hutnika”, „Głos Wolnego Robotnika”, „CDN – Głos Wolnego Robotnika”), organizator manifestacji antykomunistycznych na Mazowszu. Aresztowany przez Służbę Bezpieczeństwa 29 listopada 1982, przebywał w więzieniu na Rakowieckiej do 26 lipca 1983. Sprawę umorzono w wyniku amnestii. 22 sierpnia 1988 organizator strajku w Hucie Warszawa, aresztowany i skazany na miesiąc aresztu.

W latach 90. działacz Związku Piłsudczyków i Związku Strzeleckiego. Zgłosił swą kandydaturę w wyborach prezydenckich w 1990, nie udało mu się jednak zebrać wymaganych 100 tys. podpisów. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Koalicji dla Rzeczypospolitej. Wychowawca młodzieży. Autor tomików poezji „Serce i pazury” (2004), „Wybiłem się na Niepodległość” (2007).

Przypisy

  1. Ostatnia droga Edwarda Mizikowskiego (pol.). niezalezna.pl. [dostęp 2017-08-30].

Bibliografia[edytuj]