Edward Włodarczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy historyka. Zobacz też: Edward Włodarczyk – generał.
Edward Włodarczyk
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 5 października 1946
Gilów
Profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Doktorat 1977
UAM
Habilitacja 1989
UAM
Profesura 1999

Edward Włodarczyk (ur. 5 października 1946 w Gilowie[1]) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki, rektor Uniwersytetu Szczecińskiego w kadencjach 2012–2016 i 2016–2020.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1969 ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Na tej samej uczelni uzyskiwał kolejno stopnie naukowe doktora (w 1977 na podstawie pracy zatytułowanej Wielki przemysł Szczecina w latach 1850–1914) i doktora habilitowanego (w 1989 w oparciu o monografię Rozwój gospodarczy miast pruskich prowincji nadbałtyckich w latach 1808–1914). Postanowieniem Prezydenta RP z 12 lipca 1999 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

Zawodowo od 1969 związany ze Szczecinem. Został asystentem w Pracowni Historii Pomorza Zachodniego Instytutu Historii PAN. Wszedł w skład Zakładu Historii Pomorza, który powołał Gerard Labuda. W 1989 Edward Włodarczyk objął stanowisko kierownika szczecińskiej pracowni IH PAN. W 1992 przeszedł do pracy w Zakładzie Historii Nowożytnej XVI–XVIII wieku na Uniwersytecie Szczecińskim. Od 1996 do 2002 pełnił funkcję dziekana Wydziału Humanistycznego tej uczelni. Był następnie dyrektorem Instytutu Historii i Stosunków Międzynarodowych i prorektorem US ds. kształcenia. W 2012 został wybrany na czteroletnią kadencję na stanowisko rektora tego uniwersytetu[2], zastępując Waldemara Tarczyńskiego. W 2016 uzyskał reelekcję na drugą czteroletnią kadencję[3]

Publikował w czasopismach historycznych, tj. „Zapiski Historyczne”, „Dzieje Najnowsze” czy „Kwartalnik Historyczny”, a także w związanych z regionem („Kronika Szczecina”, „Szczecińskie Studia Historyczne”). Został redaktorem wydawanego przez Komitet Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk rocznika „Studia Maritima”. Specjalizuje się w zagadnieniach historii gospodarczej i społecznej wieków XIX i XX, a także w historii Pomorza i Prus. Objął funkcję wiceprezesa zarządu Polskiego Towarzystwa Historycznego.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wielki przemysł Szczecina w latach 1850–1914, Poznań 1982
  • Rozwój gospodarczy miast portowych pruskich prowincji nadbałtyckich w latach 1850–1914, Wrocław 1987
  • Dzieje Szczecina, t. III: 1806–1945 (współautor), Szczecin 1994
  • Historia Gdańska, t. IV: 1815–1920 (współautor), Sopot 1998
  • Historia Pomorza, t. IV (współautor), Toruń 2000
  • Pomorze Zachodnie od traktatu wersalskiego do upadku III Rzeszy, Gdańsk 2006
  • Pogranicze polsko-niemieckie. Przeszłość-teraźniejszość-przyszłość (red.), Szczecin 2000
  • Zapis historii (współautor), Poznań 1993

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rektor US z nagrodą. 24kurier.pl, 24 grudnia 2016. [dostęp 2020-04-25].
  2. Prof. Edward Włodarczyk nowym rektorem Uniwersytetu Szczecińskiego. perspektywy.pl, 18 kwietnia 2012. [dostęp 2012-10-06].
  3. Prof. Edward Włodarczyk ponownie rektorem Uniwersytetu Szczecińskiego. gs24.pl, 14 kwietnia 2016. [dostęp 2016-04-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]