Elżbieta Seferowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elżbieta Seferowicz
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1935
Warszawa
Posłanka I kadencji Sejmu
Okres od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Przynależność polityczna NSZZ „Solidarność”
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Elżbieta Maria Seferowicz (ur. 5 czerwca 1935 w Warszawie) – polska polityk, związkowiec, lekarz, posłanka na Sejm X i I kadencji.

Życiorys[edytuj]

Ukończyła w 1962 studia na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. W 1978 uzyskała stopień doktora nauk medycznych oraz specjalizację z zakresu dermatologii.

Od 1972 do 1980 należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. We wrześniu 1980 wstąpiła do „Solidarności”. Zasiadała w prezydium sekcji krajowej służby zdrowia związku. W stanie wojennym została internowana na okres od 13 grudnia 1981 do 14 lipca 1982.

Pełniła funkcję posła na Sejm X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego oraz I kadencji z listy związkowej z okręgu katowickiego, w czasie której przewodniczyła Komisji Zdrowia. Pod koniec lat 90. była stałym doradcą Komisji Zdrowia w Sejmie III kadencji oraz doradcą wiceminister Anny Knysok. Od 2000 na emeryturze.

W 2005 została odznaczona Odznaką Śląskiej Izby Lekarskiej Pro Medico Zasłużony dla Lekarzy, a w 2009 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia[edytuj]