Ellen Müller-Preis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ellen Müller-Preis
Data i miejsce urodzenia 6 maja 1912
Charlottenburg
Data i miejsce śmierci 18 listopada 2007
Wiedeń
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Los Angeles 1932 szermierka
(floret ind.)
Brąz
Berlin 1936 szermierka
(floret ind.)
Brąz
Londyn 1948 szermierka
(floret ind.)
Mistrzostwa świata
Złoto
Lizbona 1947 floret ind.
Złoto
Haga 1948 floret ind.
Złoto
Monte Carlo 1950 floret ind.
Brąz
Paryż 1937 floret ind.
Brąz
Paryż 1957 floret druż.

Ellen Müller-Preis (ur. 6 maja 1912 w Charlottenburgu, zm. 18 listopada 2007 w Wiedniu-Lainz) – austriacka florecistka, indywidualna mistrzyni olimpijska (1932), trzykrotna indywidualna mistrzyni świata (1947, 1949, 1950), pięciokrotna olimpijka (1932, 1936, 1948, 1952, 1956), medalistka mistrzostw Europy.

Życiorys[edytuj]

Była córką Niemki i Austriaka, posiadała podwójne obywatelstwo. Była zawodniczką założonego przez jej ciotkę, Wilhelmine Werdnik, klubu „Fechtsaal Werdnik“ (1928-1938 i 1953-1958), a także „FK Union-Rodenstein“ (1939-1944), „Union-Fechtklub“ (1946-1950).

Jej pierwszym sukcesem na arenie międzynarodowej był brązowy medal mistrzostw Europy w turnieju indywidualnym w 1931, w 1932 została indywidualnie mistrzynią olimpijską, w 1947, 1949 i 1950 indywidualnie mistrzynią świata. Ponadto zdobyła dwa brązowe medale olimpijskie indywidualnie (1936, 1948), brązowy medal mistrzostw świata indywidualnie (1937) i drużynowo (1957), wicemistrzostwo Europy indywidualnie i drużynowo w 1935, brązowy medal mistrzostw Europy w 1936 w turnieju drużynowym. Na igrzyskach olimpijskich w 1952 odpadła w eliminacjach, w 1956 zajęła 7. miejsce.

Osiemnastokrotnie była mistrzynią Austrii (pierwszy raz w 1929, ostatni w 1957), a w 1939 wicemistrzynią Niemiec (po tzw. Anschlussie). Kariery zawodniczej nie przerwała także w czasie II wojny światowej, startowała wówczas w wielu zawodach regionalnych.

Po zakończeniu kariery zawodniczej była profesorem Universität für Musik und darstellende Kunst Wien. Uczyła także szermierki aktorów teatralnych i filmowych, współpracowała z Operą Wiedeńską i Burgtheater w Wiedniu.

W 1949 została wybrana najlepszą zawodniczką Austrii. W 1957 otrzymała Srebrną, a w 1982 Wielką Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii, w 1975 została odznaczona brązowym Orderem Olimpijskim.

Bibliografia[edytuj]