Eustachy Chmielewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eustachy Chmielewski
Ilustracja
Eustachy Chmielewski, 1943
Data i miejsce urodzenia 20 września 1900
Wyżnica
Data i miejsce śmierci 11 marca 1977
Warszawa
Narodowość polska
Alma mater Politechnika Lwowska
Wpływy późny historyzm, modernizm
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi
Wybrane realizacje architektoniczne
Dom profesorów Śląskich Technicznych Zakładów Naukowych - Katowice
I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Bielsku-Białej
Zespół domów przy ul. Promienistej w Poznaniu
Kościół Imienia Maryi w Bączalu Dolnym

Eustachy Feliks Antoni Chmielewski h. Jastrzębiec (ur. 20 września 1900 w Wyżnicy, zm. 11 marca 1977 w Warszawie) – polski inżynier architekt późnego historyzmu i modernizmu, projektant[1]. Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie szlacheckiej pieczętującej się herbem Jastrzębiec w Wyżnicy nad Czeremoszem (obecna Ukraina) jako syn Erazma Chmielewskiego - delegata Towarzystwa Oficjalistów Prywatnych (w 1908) i członka Galicyjskiego Towarzystwa Łowieckiego (w 1914). Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Lwowskiej, na którym w 1924 roku obronił tytuł zawodowy magistra inżyniera architekta[2].

Działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Przed II wojną światową piastował stanowisko Dyrektora Departamentu Budownictwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. W związku z wybuchem wojny wraz z innymi wysokimi urzędnikami administracji państwowej opuścił kraj i udał się w kierunku Rumunii. Po dotarciu do Łucka, podjął decyzję o powrocie. Po zakończeniu kampanii wrześniowej wrócił do okupowanej Warszawy. Od 1941 do 1948 mieszkał w Lipnicy Dolnej na Podkarpaciu - w majątku żony, a następnie na Żoliborzu. Pracował w Jaśle, Rzeszowie, Katowicach (biuro architektoniczne Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego, radca budowlany), Poznaniu i Warszawie. Od 1948 roku jako wysoki urzędnik administracji publicznej pracował w Ministerstwie Odbudowy, przemianowanym po 1949 roku na Ministerstwo Budownictwa.

Jako członek SARP działał w Katowicach (1925-1929), Poznaniu (1930-39), gdzie pełnił funkcję wiceprezesa Poznańskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich i w Warszawie od 1953 do śmierci.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mąż Anny z Ścibor-Rylskich Chmielewskiej herbu Ostoja[3] (1912-1964) - ostatniej właścicielki ziemskiej w Lipnicy Dolnej koło Jasła. Jego synami są: prof. dr hab. inż. arch. Jan Maciej Chmielewski (ur. 1941) - architekt, planista, urbanista i wykładowca oraz prof. dr hab. Marek Cyprian Chmielewski (ur. 1942) - chemik i wykładowca, były wiceprezes PAN. Wraz z żoną spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (Kwatera 174, Rzad 4, Miejsce 32)[4].

Dorobek architektoniczny[edytuj | edytuj kod]

Autor licznych projektów architektonicznych, głównie z okresu modernizmu. Projektował zarówno budynki mieszkalne, użyteczności publicznej jak i obiekty sakralne. Prekursor polskiego budownictwa wielokondygnacyjnego.

Wybrane projekty i realizacje[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 242, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.
  2. http://bryla.gazetadom.pl/bryla/1,85299,7473688,Niebotyki__amerykanska_dzielnica_Polski.html
  3. http://regionalna.dzs.pl/architektura-/katowice-miedzywojenne/
  4. http://forum.gkw.katowice.pl/viewtopic.php?t=1238

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Projektanci. www.pamiecmiasta.pl. [dostęp 2015-09-20].
  2. Eustachy Chmielewski. www.pamiecmiasta.pl. [dostęp 2015-09-20].
  3. Wirtualne Jasło - portal powiatu jasielskiego. www.wirtualnejaslo.pl. [dostęp 2015-09-20].
  4. http://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=6248. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2015-09-20].
  5. Widok dokumentu ICS. www.prawo.pl. [dostęp 2015-09-20].