Eustachy Jan Tyszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Leliwa

Eustachy (Ostafi) Jan Tyszkiewicz-Łohojski herbu Leliwa (ur. 1571, zm. w 1631 roku) – wojewoda brzeskolitewski w latach 1615-1631, wojewoda mścisławski w 1611 roku, podskarbi nadworny litewski w 1607 roku, sekretarz Jego Królewskiej Mości[1].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Syn Jerzego (zm. 1576), marszałka królewskiego i wojewody brzesko-litewskiego i Teodory Wołłowicz. Brat: Piotra (zm. 1631), kasztelana i wojewody mińskiego, Aleksandra, sekretarza królewskiego i Jerzego (1571-1625), jezuity. Żonaty dwukrotnie. Poślubił Zofię Wiśniowiecką, córkę Michała (zm. 1584), kasztelana bracławskiego i kijowskiego. Z małżeństwa urodziło się 8 dzieci:

Druga żona Anna Siemaszko, wdowa do kasztelanie bełskim też urodziła kilkoro dzieci.

Pełnione urzędy[edytuj | edytuj kod]

Od 1601 roku pełnił obowiązki rotmistrza królewskiego. Poseł na sejm 1605 roku z województwa kijowskiego[2]. Mianowany podskarbim nadwornym litewskim w 1607. Od 1611 sprawował urząd wojewody mścisławskiego, później wojewody brzesko-litewskiego 1615. W 1613 roku został wyznaczony do Trybunału Skarbowego Wielkiego Księstwa Litewskiego[3]. Podróżował jako poseł do Moskwy, Inflant, Włoch i Prus. Pod Smoleńskiem odkrył zdradę Galiczyna, mającego porozumienie z załogą twierdzy. Z charakteru człowiek mężny i stanowczy, biorący czynny udział w życiu politycznym i dworskim. Swą szczodrość ofiarował na kościół w Brześciu i Żyrowicach u ojców bazylianów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kacper Niesiecki "Herbarz Polski" - Tyszkiewiczowie herbu Leliwa
  • Franciszek Siarczyński "Obraz panowania Zygmunta III Wazy" - słownik biograficzny osób żyjących pod panowaniem króla (wyd. 1828 we Lwowie, tom 2, str. 279

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Litwin, Równi do równych. Kijowska reprezentacja sejmowa 1569-1648, Warszawa 2009, s. 75-76.
  2. Henryk Litwin, Równi do równych. Kijowska reprezentacja sejmowa 1569-1648, Warszawa 2009, s. 76.
  3. Volumina Legum, t. 3, Petersburg 1859, s. 120.