Konstanty Ludwik Plater

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konstanty Ludwik Plater
Ilustracja
Herb
Plater
Rodzina Platerowie
Data urodzenia 1722
Data i miejsce śmierci 31 marca 1778
Krasław
Ojciec Jan Ludwik Plater
Matka Rozalia Brzostowska
Żona

Augusta Ogińska

Dzieci

Kazimierz Konstanty Plater
Józef Wincenty Plater
August Jacek Plater

Odznaczenia
Order Orła Białego Orderu Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)

Konstanty Ludwik Plater herbu własnego (ur. 1722 – zm. 31 marca 1778 w Krasławiu[1]) – kasztelan trocki od 1770, wojewoda mścisławski 1758-1770, kasztelan połocki 1754-1758, pisarz wielki litewski 1746-1754, marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1754 roku, starosta inflancki i dyneburski.

Od 1738 występował na sejmikach inflanckich jako główny rzecznik rodziny. W sierpniu 1738 obrano go posłem na sejm warszawski. Posłując ponownie w 1740 P. został deputatem do rozliczenia artylerii koronnej. Na sejmie grodzieńskim 1744 wszedł w skład sądów sejmowych, zaś podczas sejmu warszawskiego 1746 jako poseł inflancki należał do deputacji litewskiej. 18 maja 1758 dostał województwo mścisławskie, w sierpniu 1758 uczestniczył w poselskim sejmiku inflanckim, będąc jego marszałkiem. Był członkiem konfederacji Czartoryskich w 1764 roku[2].

W 1754 odznaczony Orderem Orła Białego. Nie wiadomo, kiedy otrzymał Order Świętego Stanisława; nie jest pewne, czy go w ogóle posiadał. W 1758 wręczono mu rosyjski Order św. Aleksandra Newskiego, W czasach stanisławowskich nie odgrywał znaczniejszej roli. 25 marca 1770 dostał kasztelanię trocką po Tadeuszu Ogińskim. W listopadzie 1770 prosił króla o zwolnienie Inflant od ceł, które narzuciła im Litewska Komisja Skarbu. W 1774 uzyskał od Marii Teresy dziedziczny tytuł hrabiowski.

Przypisy

  1. dane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego
  2. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 90.

Bibliografia[edytuj]