Feliks de Valois

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Feliks z Valios

Felix de Valios
spowiednik, zakonnik
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1127
Valios, Francja
Data i miejsce śmierci 4 listopada 1212
Klasztor Cerfroid, Brumetz
Czczony przez Kościół katolicki
Kanonizacja 1 maja 1262
Rzym
przez Urbana IV
Wspomnienie 4 listopada
Atrybuty łańcuch, jeleń, broda, krzyż, korona, portmonetka
Szczególne miejsca kultu Francja i wszystkie klasztory Trynitarzy
Pomnik Feliksa z Valios i Jana z Mathy

Święty Feliks z Valois własc.Felix de Valois ( ur. 16 kwietnia 1127 w Valios, zm. 4 listopada 1212 w Klasztorze Cerfroid) – francuski zakonnik, wybitny spowiednik, założyciel zakonu Trynitarzy wraz z Janem z Mathy, święty katolicki.

Żywot[edytuj]

Feliks urodził się w 1127 w prowincji Valios, od której przychodzi też jego przydomek. Tradycja głosi, że wyrzekł się swych godności i posiadłości, wycofał się do gęstego lasu w diecezji Meaux, gdzie oddał się modlitwie i kontemplacji.

Jan z Mathy - młody szlachcic rodem z Prowansji, doktor teologii, która ostatnio przyjął święcenia kapłańskie po wysłuchaniu świętego pustelnika z Cerfroid, szukał go, a gdy go odnalazł zaproponował mu projekt założenia zakonu od wykupu jeńców. Feliks, mimo siedemdziesięciu lat, chętnie się zgodził[1].

Trynitarze[edytuj]

Feliks w towarzystwie Jana, wyruszył do Rzymu w środku zimy i przybył tam w styczniu 1198, na początku pontyfikatu Innocentego III. Mieli listy polecające od biskupa Paryża, a nowy papież przyjął ich z życzliwością i ugościł ich w swych posiadłościach. Innocenty III, przyznaje im zgodę na to przedsięwzięcie w bulli z dnia 17 grudnia 1198 roku, pod nazwą z Zakonu Trójcy dla odkupienia jeńców. Innocenty mianował Jan z Mathy przełożonym generalnym zakonu i zlecił biskupowi Paryża i opatowi z St Victor sporządzić dla instytutu regułę, którą następnie zatwierdzi. Feliks powrócił do Francji. Został przyjęty z wielkim entuzjazmem, a król Filip August zezwolił na założenie klasztorów w swym królestwie.

Feliks zbudował swoją pierwszą pustelnię, prawie w tym samym miejscu, gdzie wnet wzniósł słynny klasztor Cerfroid, matka domów zakonnych. Założył dom w Paryżu dołączony do kościoła St. Maturinus.

Święty Feliks zmarł wśród jego braci Trynitarzy w ich macierzystym klasztorze w Cerfroid 4 listopada 1212[2].

Kult[edytuj]

Został kanonizowany przez papieża Urbana IV w dniu 1 maja 1262. W 1679 roku wspomnienie św. Feliksa z Valios zostało przeniesione na dzień 20 listopada przez papieża Innocentego XI, ponieważ 4 listopada był świętem św. Karola Boromeusza. W 1969 roku, jego święto zostało przywrócone do 4 listopada (dies natalis).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy