Filip I z Rouvres

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Filip I
ilustracja
ilustracja herbu
książę Burgundii
Okres

od 1349
do 1361

Poprzednik

Odo IV

Następca

Jan II Dobry

hrabia Burgundii
Okres

od 1347
do 1361

Poprzednik

Joanna III

Następca

Małgorzata I

hrabia Artois
Okres

od 1347
do 1361

Poprzednik

Joanna III

Następca

Małgorzata I

hrabia Boulogne
Okres

od 1360
do 1361

Poprzednik

Joanna

Następca

Jan I

hrabia Owernii
Okres

od 1360
do 1361

Poprzednik

Joanna

Następca

Jan I

Dane biograficzne
Dynastia

burgundzka

Data urodzenia

1344

Data i miejsce śmierci

21 listopada 1361
Rouvres-en-Plaine

Miejsce spoczynku

opactwo Cîteaux

Ojciec

Filip z Burgundii

Matka

Joanna z Owernii

Żona

Małgorzata z Flandrii

Pieczęć Filipa I

Filip I z Rouvres (ur. w 1344 r., zm. 21 listopada 1361 r. w Rouvres-en-Plaine) – książę Burgundii od 1349 r., hrabia Burgundii i hrabia Artois od 1347 r., hrabia Boulogne i hrabia Owernii od 1360 r., z dynastii burgundzkiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Filip był jedynym synem Filipa z Burgundii, syna księcia burgundzkiego Odona IV, oraz Joanny, córki hrabiego Owernii i hrabiego Artois Wilhelma XII. Ponieważ ojciec zmarł w 1346 r., przed śmiercią swoich rodziców, to Filip I w 1347 odziedziczył po swej babce ze strony ojca, Joannie francuskiej hrabstwo Burgundii i Artois, a w 1349 r., po śmierci dziadka Odona IV, księstwo Burgundii. Ponieważ miał wówczas zaledwie parę lat, rząd opiekuńcze w jego imieniu sprawowała jego matka oraz jej nowy mąż król Francji (od 1350 r.) Jan II Dobry.

Jan II Dobry zreformował instytucje burgundzkie na wzór francuski. Gdy w 1356 r. dostał się w bitwie pod Poitiers do niewoli angielskiej, rządy opiekuńcze sprawowała matka. Zmarła w 1360 r. i wówczas Filip odziedziczył po niej hrabstwo Boulogne i hrabstwo Owernii.

Panowanie Filipa przypadło na czasy wojny stuletniej. W 1359 r. wojsko Filipa zostało pokonane przez sprzymierzonego z Anglikami króla Nawarry Karola II Złego, wobec czego Filip w 1360 r. został zmuszony do zawarcia pokoju z królem Anglii Edwardem III. Mimo to Filip wyparł Anglików z Nivernais, a następnie udał się do Artois. Gdy powrócił do Burgundii, zmarł wskutek zarazy.

Filip był żonaty z Małgorzatą, córką hrabiego Flandrii Ludwika de Male. Ponieważ nie pozostawił potomków, na nim wygasła burgundzka linia Kapetyngów. Potężne terytoria zgromadzone pod jego berłem zostały podzielone i przypadły różnym dziedzicom.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]