Dynastia burgundzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb książąt burgundzkich z dynastii Kapetyngów
Herb książąt burgundzkich z dynastii Walezjuszów

Dynastia burgundzka - określenie kilku rodzin dynastycznych panujących m.in. w Burgundii i Portugalii.

Starsza dynastia burgundzka[edytuj | edytuj kod]

Boczna linia francuskiej dynastii Kapetyngów. Wywodzili się od Roberta I Starszego - młodszego syna króla Francji, Roberta II Pobożnego.

Starsza linia jego potomków, wywodząca się od starszego wnuka Odo I, rządziła w Burgundii do 1361.

Młodsza, wywodząca się od młodszego wnuka Henryka, rządziła w Portugalii od 1095. W 1139 Alfons I zwany Zdobywcą ogłosił suwerenność i przyjął tytuł króla. Główna linia jego potomków wygasła w 1383 na królu Ferdynandzie. Po dwóch latach walk o tron korona przeszła na jego naturalnego brata Jana I, założyciela dynastii Aviz.

Młodsza dynastia burgundzka[edytuj | edytuj kod]

Boczna linia dynastii Walezjuszów. Wywodzi się od Filipa Śmiałego (1342-1404) - młodszego syna króla Francji, Jana II Dobrego. Panowali w Burgundii w latach 1363-1477. Maria, córka księcia Karola Zuchwałego, po tragicznej śmierci ojca w bitwie pod Nancy została dziedziczką znacznego terytorium Burgundii i Niderlandów, na pograniczu Francji i Cesarstwa. Ziemie te wraz z jej ręką przeszły na cesarza Maksymiliana I Habsburga.