Fiodor Martens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fiodor Martens

Fiodor F. Martens (1845-1909) - rosyjski prawnik i dyplomata. Wniósł duży wkład w rozwój nauki o prawie międzynarodowym. Inicjator komisji śledczych w sporach międzynarodowych[1]. Na jego wniosek zamieszczono w IV konwencji haskiej z 1907 roku (dotyczącej sposobu prowadzenia wojny na lądzie) ogólną zasadę humanitaryzacji działań wojennych, tzw. klauzulę Martensa. Wydał zbiór traktatów w 15 tomach. Był profesorem uniwersytetu w Petersburgu.

Przypisy

  1. Po pomyślnym rozstrzygnięciu sprawy Incydentu na Dogger Bank zwanego też "incydentem pod Hull" w kręgach pacyfistycznych Martens zyskał przydomek zwycięzcy spod Hull. Andrzej J. Kamiński, Stanowisko Niemiec na pierwszej konferencji haskiej (1899), Poznań 1962, s.181.

Bibliografia[edytuj]

  • Encyklopedia PWN, Tom 2, Warszawa 1991, s. 440.