Fliunt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fliunt – niezależne polis w północno-wschodniej części Peloponezu, graniczące od północy z Sykionem, od zachodu z Arkadią, od wschodu z Kleonai i od południa z Argolidą. Jego terytorium było niewielką doliną położoną ok. 270 m n.p.m., otoczonej przez góry, z których strumienie płynęły do rzeki Asopos, ze wszystkich stron. Dolina była ceniona[przez kogo?] ze względu na produkowane w niej wina. Został podbity przez Dorów z Sykionu. Jak inne doryjskie polis, Fliunt był rządzony przez arystokrację. Wysłał 200 hoplitów na bitwę pod Termopilami a 1000 na bitwę pod Platejami. Przez całą wojnę peloponeską był sojusznikiem Sparty. Pomimo wewnętrznych niepokojów pozostał wierny Sparcie również podczas wojny korynckiej i wojny beockiej, w których odniósł znaczne straty. Po śmierci Aleksandra Macedońskiego Fliunt dostał się pod władzę tyranów, jednak po utworzeniu Związku Achajskiego Kleonymos, tyran Filuntu, dobrowolnie zrzekł się władzy i polis przystąpiło do Związku.

Na fliuntyjskim akropolu znajdowała się świątynia Heby lub Ganimedesaa ze świętym gajem cyprysowym, który był miejscem azylu, jak również świątynia Demeter. Poza tym w mieście znajdował się teatr, świątynia Asklepiosa i druga świątynia Demeter.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]