Fluorowcowodory

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fluorowcowodory, halogenowodorynieorganiczne związki chemiczne fluorowców (halogenów) z wodorem. Do związków tych zalicza się:

Nazwa związku Wzór sumaryczny Struktura związku Model cząsteczki
fluorowodór HF Hydrogen-fluoride-2D-dimensions.svg Hydrogen-fluoride-3D-vdW.svg
chlorowodór HCl Hydrogen-chloride-2D-dimensions.svg Hydrogen-chloride-3D-vdW.svg
bromowodór HBr Hydrogen-bromide-2D-dimensions.svg Hydrogen-bromide-3D-vdW.svg
jodowodór HI Hydrogen-iodide-2D-dimensions.svg Hydrogen-iodide-3D-vdW.svg
astatowodór HAt Hydrogen-astatide-2D-dimensions.svg Hydrogen-astatide-3D.png

Wszystkie fluorowcowodory w warunkach standardowychgazami (właściwości astatowodoru nie zostały jeszcze (2014) zbadane[1]). W ich cząsteczkach występują wiązania kowalencyjne pomiędzy atomem wodoru a niemetalem.

Fluorowcowodory są dobrze rozpuszczalne w wodzie, a ich roztworymocnymi kwasami (z wyjątkiem średnio mocnego kwasu fluorowodorowego). Sole fluorowcowodorów nazywane są halogenkami.

Znane są także pseudohalogenowodory, czyli analogiczne związki wodoru, w których zamiast atomu halogenu znajduje się grupa pseudohalogenowa. Należą do nich np. cyjanowodór i azotowodór[2].

Przypisy

  1. Enrique J. Baran. Vibrational Properties of Hydrogen Astatide, HAt. „Zeitschrift für Naturforschung A”. 59 (3), s. 133–135, 2014. DOI: 10.1515/zna-2004-0306. 
  2. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać pseudohalogens, [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson, Compendium of Chemical Terminology (Gold Book), International Union of Pure and Applied Chemistry, wyd. 2, Oxford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata, pseudohalogens, A. Jenkins (aktualizowanie), 2006–, DOI10.1351/goldbook.P04930 (ang.).

Bibliografia[edytuj]

  • Podręczny słownik chemiczny, Romuald Hassa (red.), Janusz Mrzigod (red.), Janusz Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 158, ISBN 8371832400.