François Mansart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
François Mansart
Ilustracja
François Mansart – portret z epoki
Data i miejsce urodzenia 23 stycznia 1598
Paryż
Data i miejsce śmierci 23 września 1666
Paryż
Narodowość francuska
Wpłynął na Barok we Francji
Praca
Budynki pałac w Maisons-Laffitte

François Mansart (ur. 23 stycznia 1598 w Paryżu, zm. 23 września 1666, tamże) – architekt francuskiego baroku.

Życiorys[edytuj]

Pochodził ze skromnej rodziny mistrza stolarskiego. Architektury uczył się u krewnego Germaina Gaultiera, który pracował z Salomonem de Brosse. Twórczość de Brossa wywarła duży wpływ na Mansarta[1]. Mansart był perfekcjonistą i współpraca z nim nie była łatwa[1]; mówiono, że potrafi zburzyć wznoszoną budowlę i zacząć pracę od nowa. Jego indywidualny styl czerpał z baroku, z tradycji francuskich, i z klasycyzmu[1]. Wiele jego dzieł uległo przebudowie.

Dzieła[edytuj]

Pracował między innymi dla kardynała Mazarin, dlatego około 1650 stał się celem ataków Frondy. Również król Ludwik XIV był mu mniej przychylny niż Ludwik XIII i regentka Anna Austriaczka. Jego projekty przebudowy Luwru i królewskiego mauzoleum w Saint-Denis zostały odrzucone.

Mimo tego wywarł wielki wpływ na architekturę, początkowo we Francji, a następnie w całej Europie. Spopularyzował on typ dachu na jego cześć nazwany mansardowym oraz plan w kształcie podkowy. Bardzo popularne pałace entre cour et jardin były wzorowane na jego projekcie pałacu w Maisons-Laffitte[1]. Jules Hardouin-Mansart architekt Ludwika XIV był jego ciotecznym wnukiem [1].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g h i j David Watkin: Historia architektury zachodniej. Arkady, 2001, s. 222-223. ISBN 83-213-4178-0.