Franciszek Armiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Franciszka Armińskiego na Powązkach
Franciszek Armiński
Franciszek Armiński
Franciszek Armiński
Data i miejsce urodzenia 2 października 1789
Tymbark
Data i miejsce śmierci 14 stycznia 1848
Warszawa
profesor nauk astronomii
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Uczelnia Królewski Uniwersytet Warszawski

Franciszek Armiński (ur. 2 października 1789 w Tymbarku, zm. 14 stycznia 1848[1] w Warszawie) – polski astronom, wolnomularz[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana i Apolonii z Przyborowskich. W niemowlęctwie został sierotą (wychowywał go wuj).

W 1816 r. został profesorem astronomii nowo powstałego Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Wykładał tam też matematykę. W tym samym roku zaproponował projekt wybudowania obserwatorium astronomicznego w Warszawie, którego, po wybudowaniu w 1825 roku, został dożywotnim dyrektorem. Armiński zorganizował też obserwatorium w konwikcie ojców pijarów na Żoliborzu.

Za swoje zasługi został odznaczony orderem św. Stanisława, a uniwersytet w Warszawie nadał mu tytuł doktora filozofii. Był członkiem Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk[3].

Żonaty był z Katarzyną z Hollych.

Zmarł w Warszawie. Ciało wystawiono w gmachu Obserwatorium w Alejach Ujazdowskich, a następnie złożono na cmentarzu powązkowskim.

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 1824 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława 4. klasy[4].

Decyzją Międzynarodowej Unii Astronomicznej w 1976 roku imieniem Franciszka Armińskiego został nazwany krater Armiński na Księżycu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Gadomski, Franciszek Armiński, w: Polski Słownik Biograficzny, t. I, Kraków 1935, s. 160.
  2. Ludwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 443.
  3. Aleksander Kraushar, Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800-1832: monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych. Ks. 4, Czasy polistopadowe: epilog: 1831-1836, 1906, s. 478.
  4. Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława (1. XII. 1815-29. XI. 1830), w: Miesięcznik Heraldyczny, nr. 8, r. IX, Warszawa, listopad 1930, s. 168.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Szenic S.: Cmentarz Powązkowski 1790-1850, zmarli i ich rodziny. Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1979

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Literatura uzupełniająca[edytuj | edytuj kod]