Franciszka z Krasińskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszka Krasińska
Ilustracja
Franciszka Krasińska na obrazie pędzla Pera Kraffta (starszego)
Herb
Ślepowron
Rodzina Krasińscy herbu Ślepowron
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1742
Maleszowa
Data i miejsce śmierci 30 kwietnia 1796
Drezno
Ojciec Stanisław Krasiński
Matka Aniela Humiecka
Mąż

Karol Krystian Wettyn

Dzieci

Maria Krystyna Wettyn

Franciszka z Krasińskich (ur. 19 marca 1742 w Maleszowej, zm. 30 kwietnia 1796 w Dreźnie[1]) – córka Stanisława Krasińskiego i Anieli Humieckiej, morganatyczna żona księcia kurlandzkiego Karola Krystiana Wettyna, syna króla Polski Augusta III Sasa i Marii Józefy Habsburżanki.

Miała trzy siostry: Barbarę (żonę Michała Świdzińskiego), Zofię i Marię. Początkowo mieszkała z rodziną w zamku w Maleszowej. Później przeniosła się na pensję do Warszawy, gdzie poznała swojego przyszłego męża, Karola Krystiana Wettyna. Ślub z polskim królewiczem odbył się 25 marca 1760 w Warszawie[2]. Urodziła mu jedną córkę, Marię Krystynę Albertynę. Małżeństwo to miało charakter morganatyczny. Franciszka Krasińska zmarła prawdopodobnie na raka piersi. Jej dziejami i zamkiem w Maleszowej interesowała się pisarka Klementyna z Tańskich Hoffmanowa[3], która poświęciła jej powieść pt. „Dziennik Franciszki Krasińskiej w ostatnich latach Augusta III pisany“.

Przypisy

  1. S. Szenic, Ongiś, Warszawa 1986, ss. 219, 221.
  2. S. Szenic, Ongiś, Warszawa 1986, s. 220.
  3. S. Szenic, Ongiś, Warszawa 1986, s. 219.

Bibliografia[edytuj]

  • Szenic S., Ongiś, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1986, ISBN 83-11-07294-9, ss. 219–222.