Front Morges

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Front Morges – polityczne porozumienie działaczy stronnictw centrowych, powstałe w 1936 z inicjatywy gen. Władysława Sikorskiego i Ignacego Paderewskiego w celu walki z dyktaturą sanacyjną i prowadzoną przez nią polityką zagraniczną[1]. Porozumienie zostało zawiązane w szwajcarskiej miejscowości Morges, w której mieszkał Ignacy Paderewski[2].

Udział w nim wzięli: Józef Haller, Wojciech Korfanty, Karol Popiel, płk Izydor Modelski, gen. Marian Januszajtis, Włodzimierz Marszewski. Zamierzali powołać Ignacego Paderewskiego na stanowisko prezydenta, a Wincentego Witosa na stanowisko premiera[2]. Żądali przywrócenia demokracji i zacieśnienia współpracy z Francją. Ich wysiłki polityczne skierowane były przeciw sanacji[3]. Emigracyjny charakter Frontu uniemożliwiał mu zdobycie większego poparcia w społeczeństwie, ale jego działalność doprowadziła do powstania w 1937 Stronnictwa Pracy z połączenia PSChD, NPR i Związku Hallerczyków[4]. Organy prasowe: Odnowa, Zwrot, Polonia i Nowa Rzeczpospolita a po jej zawieszeniu Nowa Prawda[1].

Przypisy

  1. a b Fajkowski 1971 ↓, s. 377.
  2. a b M. Eckert, s. 299.
  3. H. Zieliński, s. 252.
  4. M. Eckert, s. 300.

Bibliografia[edytuj]

  • Marian Eckert: Historia Polski 1914-1939. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1990. ISBN 83-02-04044-4.
  • Henryk Zieliński: Historia Polski 1914-1939. Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1983. ISBN 83-04-00712-6.
  • Andrzej Zakrzewski: Wójt z Wierzchosławic. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1984. ISBN 83-205-3600-6.
  • Józef Fajkowski: Krótki zarys historii ruchu ludowego. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1971.