Głodówka lecznicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Głodówka lecznicza – metoda stosowana w medycynie alternatywnej polegająca na okresowym całkowitym zaniechaniu spożywania pokarmów (przyjmuje się tylko płyny). Z medycznego punktu widzenia może stanowić zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia głodującego, ponieważ prowadzi do zachwiania równowagi elektrolitycznej, spadku masy mięśniowej i może zwiększać ryzyko występowania dny moczanowej[1].

Eksperymenty, w których wykorzystuje się głodówki lub głodzenie nie są akceptowalne w współczesnej medycynie, od lat sześćdziesiątych, ze względu na nieakceptowalnie wysokie ryzyko takich badań. Podstawią takiego podejścia była analiza następstw tak zwanego "holenderskiego głodu" z lat 1944-1945[2]. Eksperymenty tego rodzaju zakazane są w Europie na podstawie Konwencji O Ochronie Praw Człowieka i Godności Istoty Ludzkiej w Kontekście Zastosowań Biologii i Medycyny: Konwencja o Prawach Człowieka i Biomedycynie[3]

W trakcie głodówki początkowo dochodzi do spalenia zapasów glikogenu w wątrobie. Następnie spalaniu ulegają tłuszcze oraz białka. Organizm rozpoczyna syntezę glukozy na drodze glukoneogenezy, w której wykorzystywane są zgromadzone w organizmie aminokwasy. Tłuszcze ulegają procesowi spalaniu w procesie β-oksydacji. Na skutek przedłużającej się głodówki zwiększa się spalanie aminokwasów pochodzących z rozkładu białek krwi i tkanki mięśniowej. Zwiększa się znacznie ryzyko wystąpienia hipoglikemii, na którą szczególnie wrażliwa jest tkanka nerwowa. Zwiększony rozpad triacylogliceroli, wzrost stężenia wolnych kwasów tłuszczowych we krwi oraz nasilona ketogeneza prowadzą do wzrostu stężenia ciał ketonowych, konsekwencją czego może być kwasica ketonowa.

Szkodliwość[edytuj | edytuj kod]

Oficjalne stanowisko specjalistów lekarzy nie zaleca stosowania głodówki, ponieważ w części przypadków może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia. Z medycznego punktu widzenia groźnym powikłaniem po odbyciu głodówki, oprócz kwasicy ketonowej, jest również zwiększenie wchłaniania szkodliwych substancji w jelitach, na skutek zwolnienia perystaltyki jelit. Dodatkowo długotrwały brak pokarmu prowadzi do zaniku kosmków jelitowych, skutkiem czego jest przejściowy zespół złego wchłaniania po przywróceniu spożywania pokarmów. Istotne jest, by osoby nie będące w pełni zdrowe skonsultowały planowaną głodówkę z lekarzem, niektóre schorzenia bowiem wykluczają całkowicie możliwość stosowania tej metody.

Stosując dietę skrajnie ubogoenergetyczną oprócz nasilonych procesów ketozy, dochodzi do zmiany źródła pozyskiwanej energii, w celu podtrzymania funkcji życiowej organizmu, w tym mózgu. Organizm przystosowuje się do braku glukozy, i zaczyna odżywiać się ciałami ketonowymi pochodzącymi z rozpadu kwasów tłuszczowych, które są uwalnianie z adipocytów. W tkance tłuszczowej zmagazynowane są także szkodliwe metabolity jak metylortęć, a intensywne kurczenie się adipocytów powoduje ich gwałtowny wzrost stężenia we krwi[4]. Metabolity te w istocie przyczyniają się do pogorszenia stanu zdrowia, a ich nadmiar może objawiać się nudnościami, zawrotami głowy, gorączką oraz przyczyniać się do rozwoju chorób układu krążenia[5][6].

Częste lub długotrwałe stosowanie głodówek i diet głodowych doprowadzić może do skrajnego wyniszczenia, awitaminozy, anemii i osteomalacji. Nie istnieją podstawy naukowe, które wskazywałyby na korzystne działanie głodówek w ujęciu leczniczym i zdrowotnym.

Według propagatorów tej metody ma ona prowadzić do pewnego rodzaju oczyszczenia organizmu, na skutek pozbawienia organizmu bieżących dostaw pożywienia, zmuszając go do przestawienia się na zgromadzone zapasy[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Irene Strychar, Diet in the management of weight loss, „CMAJ: Canadian Medical Association journal = journal de l'Association medicale canadienne”, 174 (1), 2006, s. 56–63, DOI10.1503/cmaj.045037, ISSN 1488-2329, PMID16389240, PMCIDPMC1319349 [dostęp 2018-09-05].
  2. Nicky Hart, Famine, Maternal Nutrition and Infant Mortality: A Re-Examination of the Dutch Hunger Winter, „Population Studies”, 47 (1), 1993, s. 27–46, JSTOR2175224 [dostęp 2018-09-13].
  3. Leszek Karski, Eksperyment medyczny przeprowadzany na organizmie ludzkim : aspekty prawa międzynarodowego, europejskiego i krajowego, „Studia Ecologiae et Bioethicae”, 11 (1), 2013, s. 65-87.
  4. Dieta dr Dąbrowskiej - Zasady i Efekty Głodówki Oczyszczającej, „Medicover GO”, 14 listopada 2017 [dostęp 2018-05-29] (pol.).
  5. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Philippe Grandjean i inni, Adverse Effects of Methylmercury: Environmental Health Research Implications, „Environmental Health Perspectives”, 118 (8), 2010, s. 1137–1145, DOI10.1289/ehp.0901757, ISSN 0091-6765, PMID20529764, PMCIDPMC2920086 [dostęp 2018-05-29].
  6. Donna Mergler i inni, Methylmercury Exposure and Health Effects in Humans: A Worldwide Concern, „AMBIO: A Journal of the Human Environment”, 36 (1), 2007, s. 3–11, DOI10.1579/0044-7447(2007)36[3:MEAHEI]2.0.CO;2, ISSN 0044-7447 [dostęp 2018-05-29].
  7. Dieta Dąbrowskiej - Zasady i Efekty Głodówki Oczyszczającej, „Medicover GO”, 14 listopada 2017 [dostęp 2018-04-06] (pol.).

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.