Głuchy (województwo mazowieckie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Głuchy
Zabytkowy zespół dworski
Zabytkowy zespół dworski
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat wyszkowski
Gmina Zabrodzie
Liczba ludności (2006) ok. 300
Strefa numeracyjna (+48) 29
Kod pocztowy 07-230
Tablice rejestracyjne WWY
SIMC 0523531
Położenie na mapie gminy Zabrodzie
Mapa lokalizacyjna gminy Zabrodzie
Głuchy
Głuchy
Położenie na mapie powiatu wyszkowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wyszkowskiego
Głuchy
Głuchy
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Głuchy
Głuchy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Głuchy
Głuchy
Ziemia52°29′23″N 21°22′22″E/52,489722 21,372778

Głuchywieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wyszkowskim, w gminie Zabrodzie.

Wieś zamieszkiwało w 2006 roku ok. 300 osób.[potrzebny przypis]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.

Wieś Głuchy (dawna nazwa Lasków Głuchy, była połączeniem dwóch wsi: Lasków i Głuchy) to miejsce narodzin 24 września 1821 roku Cypriana Kamila Norwida. Norwid spędził tu swoje wczesne dzieciństwo. Został ochrzczony w kościele parafialnym w pobliskiej Dąbrówce, gdzie na cmentarzu 11 kwietnia 1825 roku pochowano jego matkę. Po jej śmierci 4 letni Cyprian i jego rodzeństwo wyjechali z rodzinnych Głuch do odległej o 20 km Strachówki, do swojej prababki, miecznikowej Hilarii Sobieskiej[1]. Gdy ona zmarła, zamieszkał z ojcem i braćmi w stolicy.

Po śmierci ojca w 1835 roku poeta często wracał w rodzinne strony, spędzając wakacje w Głuchach oraz w Dębinkach, w pałacu swego dziadka Ksawerego Dybowskiego, odbywał też wycieczki krajoznawcze z przyjaciółmi z kręgu „Cyganerii Warszawskiej”. Do ziemi rodzinnej wspomnieniami wracał też w swoich utworach.

Zabytki[edytuj]

  • Zespół dworski: dwór, park z XVIII-XIX w. wpisany do rej. zabytków NID A-392 z 18.11.1959 i z 20.01.1976

Dworek modrzewiowy, piętrowy z gankiem wspartym na czterech słupach, nakryty czterospadowym dachem krytym gontem. W parku przydworskim z połowy XIX wieku rośnie wiele cennych drzew, zachowała się również aleja wysadzana starymi lipami oraz aleja dojazdowa wysadzana klonami i grabami, a także pomnik przyrody – klon srebrzysty[2].

Dwór wzniesiony przez rodzinę Zdzieborskich (z której pochodziła matka Norwida) w końcu XVIII wieku, następnie należał do Jana Norwida (ojca Cypriana Kamila). W latach 1824–1911 znajdował się w posiadaniu rodziny Suskich, następnie w posiadaniu krewnych Norwidów – Jeziorańskich.

W latach 1903–1920 mieszkał tu rzeźbiarz Bolesław Jeziorański, który jest autorem pomnika Tadeusza Kościuszki i rzeźb w gminie Dąbrówka. Po jego śmierci właścicielami dworu były dzieci rzeźbiarza[3][4].

W latach 1964–1996 dwór należał do reżysera Andrzeja Wajdy i jego żony Beaty Tyszkiewicz. Obecnie we dworze mieszka ich córka, Karolina Wajda.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Rajd rowerowy szlakiem Norwida. [dostęp 2012-01-06].
  2. Folklor Wołomina i okolic. [dostęp 2012-01-06].
  3. Jolanta Boguszewska: Bolesław Jeziorański – rzeźbiarz z dworku Norwida. 14 lutego 2006. [dostęp 2012-01-06].
  4. Skansen powiatu wołomińskiego. [dostęp 2012-01-06].