Gazelopka sawannowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gazela Thomsona)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gazelopka sawannowa
Eudorcas thomsonii[1]
Günther, 1884
Gazelopka sawannowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopy
Rodzaj gazelopka
Gatunek gazelopka sawannowa
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg

Gazelopka sawannowa[3] (Eudorcas thomsonii) - przedstawiciel rodziny wołowatych z rzędu parzystokopytnych.

Występowanie i Biotop[edytuj]

Występują w Kenii i Tanzanii. Zamieszkują sawanny.

Wygląd[edytuj]

Wysmukłe ciało pokryte jest płową sierścią. Po bokach tułowia i niektórych częściach głowy biegną czarne pasy. Brzuch, tylna część zadu i wewnętrzne strony kończyn są białe. Rogi gazeli są długie i nieznacznie wykrzywione. Krótki, czarny ogon leżący w białej sierści na zadzie zwanej lustrem służy do odganiania owadów.

Informacje ogólne[edytuj]

Wysokość w kłębie:
60-90 cm
Długość ciała:
80-110 cm
Długość ogona:
19-27 cm
Waga:
30-35 kg
Długość życia:
10-12 lat

Stado Tomi

Tryb życia[edytuj]

Żyjąc w pobliżu wodopoju gazele prowadzą osiadły tryb życia, lecz stada zamieszkujące tereny suche podejmują się długich wędrówek. W porze deszczowej przemieszczają się razem z gnu i zebrami czasami także z topi.

Pokarm[edytuj]

Preferują krótkie, niezbyt gęste trawy. Zjadają też resztki pozostawione przez zebry i gnu, a podczas suszy chętnie żywią się owocami i gałązkami krzewów.

Rozmnażanie[edytuj]

Samce spotykające się podczas okresu godowego na granicach swojego terytorium przystępują do rytualnej walki - zderzają się rogami. Ciąża tomi trwa ok. 6 miesięcy. Po trzech tygodniach od porodu młode jest w stanie dołączyć do grupy. W wieku 2 miesięcy przestaje ssać mleko, a po ukończeniu 1. roku życia osiąga dojrzałość płciową.

Inne[edytuj]

  • dzięki rozwiniętym gruczołom ślinowym gazele mogą jeść bardzo suchy pokarm
  • energicznie machając ogonem tomi ostrzegają się nawzajem przed niebezpieczeństwem
  • młode poznaje matkę po charakterystycznych dźwiękach i machaniu głową

Przypisy

  1. Eudorcas thomsonii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Eudorcas thomsonii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.