Ginnegar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ginnegar
גניגר
Ilustracja
Widok na kibuc z lotu ptaka
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Emek Jizre’el
Wysokość 109 m n.p.m.
Populacja (2013)
• liczba ludności

607
Kod pocztowy 36580
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Ginnegar
Ginnegar
Ziemia32°39′50″N 35°15′30″E/32,663889 35,258333
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Ginnegar (hebr. גניגר; ang. Ginnegar lub Ginegar) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Emek Jizre’el, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc Ginnegar jest położony na wysokości od 90 do 140 metrów n.p.m., na północnej granicy intensywnie użytkowanej rolniczo Doliny Jezreel, u podnóża południowych stoków masywu górskiego Hare Nacerat, w Dolnej Galilei, na północy Izraela. Masyw Hare Nacerat ciągnie się na północny wschód od kibucu w stronę miasta Nazaret. Zbocza są zalesione i spływa z nich przepływający na wschód od kibucu strumień Mizra. W jego otoczeniu znajdują się miasta Migdal ha-Emek i Afula, miasteczka Jafa an-Naserije i Iksal, kibuce Mizra i Sarid, oraz moszawy Tel Adaszim, Ha-Jogew i Kefar Baruch. Na południe od kibucu jest baza wojskowa Amos i port lotniczy Megiddo.

Ginnegar jest położony w Samorządzie Regionu Emek Jizre’el, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia Ginnegar
Dzieci kibucu, 30 maja 1947 r.
Członkowie Hagany podczas pracy na wieży obserwacyjnej kibucu, 2 grudnia 1948 r.
Ginnegar
Stołówka kibucu. Po prawej stronie widoczny pomnik ofiar wojny
Wnętrze stołówki
Pomnik ofiar wojny
Pomnik ofiar wojny
Zabudowania publiczne kibucu
Wieża widokowa
Jaskinia Palmach
Kwiaty w strefie mieszkalnej kibucu
Zabudowania gospodarcze
Silos na zboże w kibucu

W 1896 roku w miejscu tym powstała kolonia rolnicza niemieckiej organizacji chrześcijańskiej Templer (niem. Tempelgesellschaft). W 1916 roku ziemię odkupił od nich Żydowski Fundusz Narodowy, co umożliwiło dalszy rozwój osadnictwa żydowskiego w Dolinie Jezreel. Grupa założycielska kibucu składała się z żydowskich imigrantów z Polski i Rosji, którzy po 1919 roku przyjechali do Palestyny. W 1920 roku osiedlili się oni w rejonie kibucu Deganja Alef, gdzie przeszli szkolenie i zdobywali potrzebne doświadczenie. Utworzyli oni tymczasowy kibuc Deganja Gimel, który został jednak opuszczony ze względu na brak ziemi. We wrześniu 1922 roku grupa przeniosła się do Doliny Jezreel i założyła współczesny kibuc Ginnegar. W kolejnych latach dołączyli do nich imigranci Niemiec, Czechosłowacji i Stanów Zjednoczonych. W 1927 roku wybudowano pierwszy dom mieszkalny. W latach 1928-1932 przeprowadzono akcję zalesiania okolicznych zboczy górskich. W 1937 roku w wielkim pożarze spłonęło 33 tys. drzew. Podczas II wojny światowej kibuc był bazą kompanii szturmowych Palmach[1][2]. W 2004 roku kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. W 2009 roku w zachodniej części kibucu wybudowano nowe osiedle mieszkaniowe z 33 domami. Jego mieszkańcy nie są członkami kibucu[3].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa wywodzi się od żydowskiej osady Niginar (hebr. נגניגר) lub Nignigar (hebr. נגינר) wymienianej w Talmudzie. Była to siedziba rabina Jochanana ben Nuri[4].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[5][6]:

Gospodarka i infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie, sadownictwie oraz hodowli drobiu i bydła. Firma Ginegar Plastics Products Ltd. jest jednym z największych w kraju producentów elementów szklarni dla ogrodnictwa i rolnictwa[7]. W kibucu jest centrum medycyny alternatywnej, sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na południe na drogę nr 73, którą jadąc na zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 7255 prowadzącą na północ do miasta Migdal ha-Emek, lub jadąc na wschód dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 60 (Afula-Nazaret).

Edukacja i sport[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole oraz niewielki ogród zoologiczny. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w kibucu Sarid lub szkoły średniej w kibucu Jifat. W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, sala sportowa oraz boisko do piłki nożnej[8]. Jest tutaj także Instytut Edukacyjny Lamed.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W 2003 roku odrestaurowano wieżę widokową, która została wzniesiona w latach 1932-1935 jako wieża obserwacyjna w stylu architektonicznym Bauhaus. Obok kibucu znajduje się „Jaskinia Palmach”, która służyła jako miejsce szkoleń członków kompanii Palmach. Okoliczne zalesione wzgórza są miejscem atrakcyjnych wędrówek pieszych. W kibucu istnieje możliwość noclegów i wyżywienia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ginegar (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  2. Ginegar (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  3. Kalendarium wydarzeń i działań (hebr.). W: Kibbutz Ginegar [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  4. Ginegar w Misznie (hebr.). W: Kibbutz Ginegar [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  5. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  6. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  7. Ginegar Plastics Products Ltd. (ang.). W: Ginegar Plastics Products Ltd. [on-line]. [dostęp 2012-07-02].
  8. Ginegar (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-07-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]