Dawerat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dawerat
דברת
Ilustracja
Kibuc Dawerat
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Emek Jizre’el
Wysokość 167 m n.p.m.
Populacja (2013)
• liczba ludności

296
Kod pocztowy 19325
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Dawerat
Dawerat
Ziemia32°38′50″N 35°20′58″E/32,647222 35,349444
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Dawerat (hebr. דָּבְרַת; ang. Dovrat) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Emek Jizre’el, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc Dawerat jest położony na wysokości 167 metrów n.p.m. we wschodniej części intensywnie użytkowanej rolniczo Doliny Jezreel w Dolnej Galilei, na północy Izraela. Osada leży u podnóża północnych zboczy masywu góry Giwat ha-More (515 m n.p.m.). Okoliczny teren łagodnie opada w kierunku północnym i północno-wschodnim. W jego otoczeniu znajdują się miasto Afula, miasteczka Iksal, Dabburijja i Szibli-Umm al-Ganam, kibuc En Dor, moszaw Tel Adaszim, wieś komunalna Achuzzat Barak, oraz arabskie wioski Kafr Misr, Tamra i Na’in. Na południowy wschód od kibucu jest strefa przemysłowa Alon Tawor oraz baza wojskowa Na’ura.

Dawerat jest położony w Samorządzie Regionu Emek Jizre’el, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Silos zbożowy w kibucu Dawerat
Machane Jisra’el przy kibucu Dawerat

Grupa założycielska zawiązała się w 1942 roku w kibucu En Charod. W jej skład wchodzili żydowscy imigranci z Niemiec i Austrii, którzy przed 1938 rokiem przybyli do Brytyjskiego Mandatu Palestyny. W kibucu En Charod uczyli się rolnictwa i zdobywali niezbędne doświadczenie do założenia nowej osady rolniczej. Dołączyła tam do nich grupa młodzieży z ruchu Maccabi ha-Cair, którzy przeszli szkolenie w kibucu Kefar Jechezkel[1]. W międzyczasie organizacje syjonistyczne starały się nabyć grunty położone w rejonie opuszczonej placówki zwanej potocznie Machane Jisra’el. Aby nie przeciągać całego procesu w czasie, nowy kibuc utworzono w dniu 30 października 1946 roku. Powstał on na niewielkim skrawku ziemi uprawnej, podczas gdy organizacje syjonistyczne kontynuowały proces skupowania dalszych gruntów. W nowym kibucu zamieszkała początkowo zaledwie część grupy założycielskiej, natomiast większość osób pozostała w kibucu En Charod. Pierwsi mieszkańcy nie mieli źródła wody, którą musieli donosić pieszo[2]. W 1947 roku Żydowski Fundusz Narodowy zakończył proces wykupu ziemi. Tymczasem w poszukiwaniu skutecznego rozwiązania narastającego konfliktu izraelsko-arabskiego w dniu 29 listopada 1947 roku została przyjęta Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181. Zakładała ona między innymi, że kibuc Dawerat miał znaleźć się w granicach nowo utworzonego państwa żydowskiego[3]. Arabowie odrzucili tę Rezolucję i dzień później doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Mandacie Palestyny. W trakcie jej trwania rejon kibucu zajęły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które sparaliżowały żydowską komunikację w całej okolicy. Ze względów bezpieczeństwa ewakuowano wówczas z kibucu wszystkie kobiety i dzieci. Następnie, w dniu 7 kwietnia 1948 roku kibuc został przeniesiony do nowej (obecnej) lokalizacji. Początkowo nazywano go Dawerat Illit. W wyniku I wojny izraelsko-arabskiej w 1948 roku siły izraelskie wysiedliły i zniszczyły wiele okolicznych wiosek arabskich. Nastąpiła wówczas poprawa sytuacji bezpieczeństwa, co umożliwiło dalszy rozwój kibucu. Po wojnie, we wrześniu 1948 roku wybudowano pierwszy dom, który służył jako dom dziecka[4].

Przez pierwsze lata kibuc przeżywał duże trudności ekonomiczne, jednak korzystne położenie przy ważnej drodze ułatwiło jego dalszy rozwój[5][6]. W latach 90. XX wieku kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. W jego północnej części wybudowano nowe osiedle meiszkaniowe[7].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Kibuc został nazwany na cześć lewickiego miasta Dobrat znajdującego się na obszarze pokolenia Issachara[a].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[8][9]:

Gospodarka i infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. Uprawy rolne zajmują powierzchnię około 7 tys. hektarów nawadnianych pól. Kibuc specjalizuje się w uprawach warzyw dla przemysłu spożywczego i na eksport (papryka, kukurydza, pomidory, cebula i czosnek), roślin pastewnych, melonów, dyń i słoneczników. Sady zajmują powierzchnię około 300 ha, z czego prawie 200 ha zajmują grejpfruty. Jest tu także ferma drobiu i gospodarstwo mleczne produkujące prawie 7 tys. litrów mleka rocznie[10]. Lokalna firma cateringowa dostarcza gotowe posiłki do szkół i różnych organizacji[11].

W kibucu jest przychodnia zdrowia z gabinetem stomatologicznym, dom opieki nad osobami starszymi, sklep wielobranżowy, pralnia, stolarnia, warsztat mechaniczny i elektryczny, oraz stacja benzynowa.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na południe na drogę nr 65, którą jadąc na południowy zachód dojeżdża się do wioski Na’in i dalej do miasta Afula, lub jadąc na wschód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 716 i dalej do miasteczka Szibli-Umm al-Ganam. Lokalna droga prowadzi na zachód do wsi komunalnej Achuzzat Barak.

Edukacja i kultura[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkół w kibucach Harduf i Jifat[12]. W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, basen kąpielowy, sala sportowa z siłownią, boisko do piłki nożnej oraz korty tenisowe.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Machane Jisra’el.

Lokalną atrakcją jest położony na zachód od kibucu, Machane Jisra’el. Został on utworzony w 1925 roku w niesprzyjającym arabskim otoczeniu. Próba tego wczesnego żydowskiego osadnictwa nie powiodła się, czego pamiątką jest ten biały dwukondygnacyjny budynek. Wiąże się z nim historia kibucu Dawerat[13].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zobacz: Księga Jozuego 21:28 : „Od pokolenia Issachara - Kiszjon z jego pastwiskami, Dobrat z jego pastwiskami.” Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dawerat - nowa osada u stóp góry Tabor. „Davar”, 1946-11-05 (hebr.). [dostęp 2015-01-22]. 
  2. Dawerat. „Davar”, 1946-10-30 (hebr.). [dostęp 2015-01-22]. 
  3. Oficjalna mapa podziału Palestyny opracowana przez UNSCOP (ang.). W: United Nations [on-line]. 1948. [dostęp 2015-01-22].
  4. Uroczyste otwarcie domu dziecka. „Davar”, 1948-09-29 (hebr.). [dostęp 2015-01-22]. 
  5. Dawerat (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-06-27].
  6. Dawerat (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-06-27].
  7. Historia (hebr.). W: Kibbuc Dawerat [on-line]. [dostęp 2012-06-27].
  8. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-06-27].
  9. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-06-27].
  10. Rolnictwo (hebr.). W: Kibbuc Dawerat [on-line]. [dostęp 2012-06-27].
  11. Catering Dovrat (hebr.). W: Kibbuc Dawerat [on-line]. [dostęp 2012-06-27].
  12. Dawerat (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-06-27].
  13. Josef Koplowitz: Obóz Izraela w Dolinie Jezreel (hebr.). W: Aqudat Israel [on-line]. [dostęp 2012-06-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]