Giorgio Agamben

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Giorgio Agamben (ur. 1942) – filozof włoski.

Życiorys[edytuj]

Studiował na Uniwersytecie w Rzymie, gdzie napisał nieopublikowaną pracę nt. myśli politycznej Simone Weil. Brał udział w seminarium Martina Heideggera, poświęconych Heraklitowi i Heglowi, w 1966 i 1968 roku.

W latach 70. zajmował się głównie lingwistyką, filologią, poetyką i topiką w kulturze średniowiecznej. Zaczynał jako heideggerysta, w późniejszych latach zajmował się również Guy Debordem, Michelem Foucaultem, Hanną Arendt.

W 2002 roku zrezygnował z wykładów w USA w ramach protestu przeciwko paszportom biometrycznym.

Wykłada na uniwersytecie w Wenecji i na wielu uczelniach międzynarodowych.

Napisał jedno z ważniejszych opracowań na temat obozów koncentracyjnychCo zostaje z Auschwitz (Warszawa 2008). Zasłynął jako autor dwutomowego Homo sacer – w pierwszym tomie definiuje i opisuje rozmaite postaci współczesnych wykluczonych (do których zalicza między innymi więźniów obozów koncentracyjnych oraz imigrantów, którzy czasem również przetrzymywani są w obozach), zaś w drugim uściśla pojęcie "stanu wyjątkowego", które zostało spopularyzowane przez Carla Schmitta..

Publikacje w języku polskim[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]