Gmach Ministerstwa Finansów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gmach Ministerstwa Finansów – obiekt zlokalizowany jest w kwartale ulic Świętokrzyskiej, Czackiego, Traugutta i Krakowskiego Przedmieścia, jest przykładem architektury socrealistycznej. W 2012 roku został wpisany do rejestru zabytków. Nieprzerwanie od daty powstania jest siedzibą ministerialną. Decyzja o wpisie do rejestru została podjęta 10 lutego. Oznacza, że prace remontowo-budowlane w budynku będą możliwe tylko po uzyskaniu zgody konserwatora[1][2].

Historia[edytuj]

Został wzniesiony w latach 1953-1956 jako siedziba Ministerstwa Skarbu. Zaprojektowali go dwaj architekci – Stanisław Bieńkuński i Stanisław Rychłowski. Do drugiej połowy lat siedemdziesiątych XX wieku w jednym ze skrzydeł budynku znajdowało się ogólnie dostępne kino „Skarb”.

Architektura budynku[edytuj]

Architektura łączy cechy modernizmu z kanonami stylu socrealizmu przy jednoczesnym zastosowaniu założeń pałacowych doby renesansu i baroku. Głównym atutem tego zabytku są wysokie walory artystyczne dobrze zachowanego, oryginalnego wystroju wnętrz, których cechą charakterystyczną jest elegancja, staranne wykonanie i zastosowanie luksusowych materiałów. Wyposażenie w postaci mebli, żyrandoli, metaloplastyki itp. zostało kompleksowo zaprojektowane dla poszczególnych pomieszczeń i w znacznej części jest zachowane. Nad głównym wejściem do budynku znajdują się trzy płaskorzeźby Jana Ślusarczyka, nawiązujące do stylistyki art déco. Niewątpliwą wartością budynku jest zachowana ciągłość funkcji jaką spełnił, zmieniała się bowiem tylko nazwa zlokalizowanego tu Ministerstwa: najpierw Skarbu, później Finansów.

Przypisy