Gmach Ministerstwa Finansów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gmach Ministerstwa Finansów – budynek znajdujący się w kwartale ulic Świętokrzyskiej, Czackiego, Traugutta i Krakowskiego Przedmieścia w Warszawie. Siedziba Ministerstwa Finansów.

Jest przykładem architektury socrealistycznej. W 2012 roku został wpisany do rejestru zabytków[1][2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Gmach został wzniesiony w latach 1953–1956 dla Ministerstwa Skarbu. Zaprojektowali go Stanisław Bieńkuński i Stanisław Rychłowski.

Architektura łączy cechy modernizmu z kanonami stylu socrealizmu przy jednoczesnym zastosowaniu założeń pałacowych doby renesansu i baroku. Głównym atutem tego zabytku są wysokie walory artystyczne dobrze zachowanego, oryginalnego wystroju wnętrz, których cechą charakterystyczną jest elegancja, staranne wykonanie i zastosowanie luksusowych materiałów. Wyposażenie w postaci mebli, żyrandoli, metaloplastyki itp. zostało kompleksowo zaprojektowane dla poszczególnych pomieszczeń i w znacznej części jest zachowane. Nad głównym wejściem do budynku znajdują się trzy płaskorzeźby Jana Ślusarczyka, nawiązujące do stylistyki art déco. Niewątpliwą wartością budynku jest zachowana ciągłość funkcji jaką spełnił, zmieniała się bowiem tylko nazwa zlokalizowanego tu Ministerstwa: najpierw Skarbu, później Finansów.

Do drugiej połowy lat siedemdziesiątych XX wieku w jednym ze skrzydeł budynku znajdowało się ogólnie dostępne kino „Skarb”.

Na dziedzińcu od strony ul. Świętokrzyskiej rośnie topola biała będąca pomnikiem przyrody[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]