Grób Agamemnona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wiersza. Zobacz też: skarbiec Atreusza.
Rękopis Grobu Agamemnona

Grób Agamemnona, inc. Niech fantastycznie lutnia nastrojona... – wiersz Juliusza Słowackiego, który powstał w Paryżu w 1839. Wydany w 1840[1]. Składa się z 21 sestyn. Stanowi część utworu Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu, powstał po podróży poety do Argos, gdzie 18 września 1839 Słowacki zwiedził m.in. skarbiec Atreusza[2] w Mykenach, nazywany również grobem Agamemnona.

W wierszu obraz Polski i Polaków jest przeciwstawiony wyidealizowanej wizji historii starożytnej Grecji. Wspomniane są takie wydarzenia historyczne jak bitwa pod Cheroneą, utrata niepodległości czy bitwa pod Termopilami. Odwołanie do elementów kultury antycznej jest punktem wyjścia do refleksji nad losem Polski oraz wezwania do zarzucenia przez Polaków swoich dawnych wad w celu odbudowy moralnej i politycznej narodu.

Nawiązania[edytuj | edytuj kod]

  • Do Grobu Agamemnona nawiązał Jan Lechoń w wierszu pod takim samym tytułem, zamieszczonym w zbiorze Lutnia po Bekwarku, wydanym w 1942 roku.
  • Do wiersza nawiązywał także Tadeusz Borowski w utworze Gruba Gamemnona.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Juliusz Słowacki, Ułamek z greckiej podróży. Grób Agamemnona, [w:] tegoż, Lilla Weneda. Tragedia w 5 aktach, Paryż 1840, s. 167-174, polona.pl [dostęp 2018-06-22].
  2. Encyklopedia sztuki starożytnej: Europa, Azja, Afryka, Ameryka. Kazimierz Michałowski (wstęp). Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1975, s. 75.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]