Gregory Bateson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gregory Bateson (ur. 9 maja 1904, zm. 4 lipca 1980) – brytyjski antropolog kulturowy.

W latach 1922-26 studiował zoologię i antropologię w St John’s College na Uniwersytecie Cambridge[1]. Interesował się naukami społecznymi, neuropsychiatrią i cybernetyką. Teoretyk orientacji systemowej w psychoterapii, twórca koncepcji podwójnego wiązania jako czynnika schizofrenogennego.

Był zwolennikiem przeniesienia struktury genetyki na grunt neurologii. Sformułował cybernetyczną teorię umysłu i cybernetyczną teorię prawidłowego uczenia się.

Pierwszą żoną Batesona była Margaret Mead, ich córka Mary Catherine Bateson także jest antropologiem.

Prace[edytuj]

  • Naven: A Survey of the Problems suggested by a Composite Picture of the Culture of a New Guinea Tribe drawn from Three Points of View. 1936. Stanford University Press. ISBN 0-8047-0520-8.
  • Steps to an Ecology of Mind (1973)
  • Umysł i przyroda: jedność konieczna (ang. Mind and Nature, 1980, wyd. polskie 1996).
  • [wraz z: Jackson, D. D., Jay Haley & Weakland, J.] Toward a Theory of Schizophrenia, Behavioral Science, vol.1, 1956, 251-264.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Noel G. Charlton: Understanding Gregory Bateson: Mind, Beauty, and the Sacred Earth. SUNY Press, 2010, seria: Suny Series in Environmental Philosophy and Ethics. ISBN 9780791478271. (ang.)
  • Wolfgang Walker: Przygoda z komunikacją: Bateson, Perls, Satir, Erickson. Początki NLP. Joanna Mańkowska-Diwersy (tłum.). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2001. ISBN 8387957364..