Gromada Kobylin-Borzymy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kobylin-Borzymy
Gromada Kobylin Borzymy
gromada
1954–1973
Państwo  PRL
Województwo białostockie
Powiat wysokomazowiecki
Data powstania 4 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1973
Siedziba Kobylin-Borzymy (Kobylin Borzymy)
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 12
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 16
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Kobylin-Borzymy (początkowo gromada Kobylin Borzymy, bez łącznika[1][2]) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[3] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[4], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[2][5].

Gromadę Kobylin Borzymy z siedzibą GRN w Kobylinie Borzymach utworzono – jako jedną z 8759 gromad[2] – w powiecie wysokomazowieckim w woj. białostockim, na mocy uchwały nr 24/V WRN w Białymstoku z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[6] Kobylin Borzymy, Kobylin Łatki, Kobylin Pieniążki, Makowo, Kobylin Kuleszki, Kobylin Cieszymy, Franki Dąbrowa, Franki Piaski, Kurzyny, Grabowo Nowe, Garbowo Stare i Garbowo Stare Kolonia ze zniesionej gminy Kobylin w tymże powiecie[1]. Dla gromady ustalono 16 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

31 grudnia 1959 do gromady Kobylin-Borzymy przyłączono obszary zniesionych gromad Sikory-Pawłowięta i Pszczółczyn[8].

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[9]. Z dniem 1 stycznia 1973 roku reaktywowano gminę Kobylin-Borzymy (przed 1954 jako gmina Kobylin)[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Uchwała Nr 24/V Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu wysokomazowieckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 30 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 2 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 49)
  2. a b c Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  3. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  4. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  5. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  6. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  7. Uchwała Nr LXIII/150/54 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Wysokiem-Mazowieckiem z dnia 5 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 7 października 1954 r., Nr. 7, Poz. 41)
  8. Uchwała 12/4 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z 8 września 1959 r. sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie białostockim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 10 grudnia 1959 r., Nr. 9, Poz. 58)
  9. Obwieszczenie Wydziału Organizacyjno-Prawnego Prezydium WRN w Białymstoku z dnia 26 listopada 1971 r. w sprawie podziału administracyjnego województwa białostockiego – stan na dzień 1 stycznia 1972 r.(Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 24 grudnia 1971 r., Nr. 18, Poz. 234)
  10. Uchwała Wojewódzkiej Rady Narodowej Nr XXI/72/72 z dnia 9 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie białostockim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 2 stycznia 1973 r., Nr. 1, Poz. 1)