Przejdź do zawartości

Gubernia łomżyńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gubernia łomżyńska
Ломжинская губерния
gubernia
1867–1915
Ilustracja
Gmach Rządu Gubernialnego w Łomży
Herb
Herb
Państwo

 Królestwo Polskie

Siedziba

Łomża

Powierzchnia

12 086,9 km²

Populacja (1910)
• liczba ludności


632 300[1]

• gęstość

64 os./km²

Szczegółowy podział administracyjny
Plan guberni łomżyńskiej
Liczba powiatów

7

Położenie na mapie Królestwa Polskiego
Położenie na mapie

Gubernia łomżyńska (ros. Ломжинская губерния) – jednostka administracji Królestwa Kongresowego.

W 1867 roku z obszaru guberni augustowskiej oraz płockiej utworzono nowe gubernie: płocką – mniejszą niż poprzednio, suwalską – głównie z obszarów byłej gub. augustowskiej oraz odnowioną łomżyńską, nawiązującą do departamentu łomżyńskiego Księstwa Warszawskiego.

Podział administracyjny

[edytuj | edytuj kod]

Powiaty

[edytuj | edytuj kod]
Gubernia Łomżyńska w 1914 roku

26 grudnia 1893 roku od guberni łomżyńskiej odłączono powiat pułtuski, włączając go do guberni warszawskiej[4].

6 lipca 1912, w związku ze zlikwidowaniem guberni siedleckiej, do guberni łomżyńskiej przyłączono zeń powiat węgrowski[5]. Podczas I wojny światowej okupant niemiecki do terytorium przyłączył miasto Goniądz i gminę Goniądz z obwodu białostockiego.

Gminy wiejskie

[edytuj | edytuj kod]
Wykaz gmin guberni łomżyńskiej wg stanu z 1867 roku[6]
Lp. Gmina Liczba

wsi

Liczba

dymów

Liczba

dusz

Powiat
Nazwa rosyjska Nazwa polska
209 Гаврихи Gawrychy 28 853 5907 kolneński
364 Едвабно Jedwabne 42 661 4927 kolneński
581 Кубра Kubra 38 560 4653 kolneński
659 Лысе Łyse 16 773 5990 kolneński
688 Малый-Плоцкъ Mały Płock 19 566 4974 kolneński
984 Рогенице Rogienice 38 557 4552 kolneński
1107 Стависки Stawiski 37 466 4799 kolneński
1188 Туросль Turośl 24 773 5787 kolneński
1265 Червоне Czerwone 24 564 4623 kolneński
68 Божеево Bożejewo 35 528 4587 łomżyński
355 Дроздово Drozdowo 19 375 4756 łomżyński
407 Замброво Zambrów 42 612 4730 łomżyński
544 Коссаково Kossaki 51 609 4945 łomżyński
588 Куписки Kupiski 24 503 4954 łomżyński
673 Люботынь Lubotyń 20 371 3237 łomżyński
756 Мястково Miastkowo 30 375 4033 łomżyński
919 Пухалы Puchały 31 593 4852 łomżyński
1093 Снядово Śniadowo 31 423 3083 łomżyński
1219 Хлебётки Chlebiotki 47 582 4498 łomżyński
1290 Шумово Szumowo 16 490 4008 łomżyński
1296 Щепанково Szczepankowo 35 459 4144 łomżyński
465 Карнево Karniewo 35 433 4669 makowski
865 Пержаново Perzanowo 35 480 3678 makowski
881 Плонявы Płoniawy 34 514 4221 makowski
1041 Сельцъ (I) Sielc I 46 581 4376 makowski
1042 Сельцъ (II) Sielc II 33 513 4187 makowski
1043 Селюнь Sieluń 41 501 2989 makowski
1091 Смроцкъ Smrock 32 411 3984 makowski
1153 Сыпнево Sypniewo 46 829 5455 makowski
319 Дзѣнцель Dzięciel 33 535 4533 mazowiecki
492 Клюково Klukowo 47 696 5614 mazowiecki
497 Ковалевщизна Kowalewszczyzna 22 526 3867 mazowiecki
877 Пищаты Piszczaty 43 668 4484 mazowiecki
904 Посвѣнтне Poświętne 49 795 5491 mazowiecki
932 Пѣкуты Piekuty 45 776 5253 mazowiecki
1122 Стельмахово Stelmachowo 27 399 4126 mazowiecki
1181 Трусколясы Truskolasy 50 672 4378 mazowiecki
1230 Хояны Chojane 40 637 4770 mazowiecki
1279 Шепетово Szepietowo 37 156 4646 mazowiecki
126 Вахъ Wach 14 751 5963 ostrołęcki
234 Говарово Goworowo 19 336 3799 ostrołęcki
363 Дылевю Dylewo 22 587 4790 ostrołęcki
751 Мышинецъ Myszyniec 19 713 5807 ostrołęcki
762 Наклы Nakły 22 315 2047 ostrołęcki
769 Насядки Nasiadki 22 566 4698 ostrołęcki
876 Писки Piski 30 340 2542 ostrołęcki
979 Ржекуиь Rzekuń 30 366 2911 ostrołęcki
1180 Трошинъ Troszyn 34 499 4172 ostrołęcki
1264 Червинъ Czerwin 36 562 4729 ostrołęcki
1293 Щавинъ Szczawin 23 379 3388 ostrołęcki
83 Браныцикъ Brańszczyk 1 506 3678 ostrowski
124 Вархолы Warchoły 29 302 2434 ostrowski
179 Вонсево Wąsewo 23 316 3079 ostrowski
322 Длугосѣдло Długosiodło 45 795 6139 ostrowski
326 Дмохи-Глинки Dmochy-Glinki 70 556 4460 ostrowski
413 Зарембы-Костедьные Zaręby Kościelne 40 530 4446 ostrowski
459 Каменьчикъ-Велькій Kamieńczyk Wielki 66 609 4895 ostrowski
522 Коморово Komorowo 23 327 3166 ostrowski
824 Орло Orło 36 514 3903 ostrowski
852 Папроць-Дужа Paproć Duża 10 346 2854 ostrowski
901 Поремба Poręba 22 599 4921 ostrowski
1288 Шульбоже-Коты Szulborze-Koty 47 366 3465 ostrowski
1324 Ясеница Jasienica 11 345 2862 ostrowski
154 Винница Winnica 40 384 3604 pułtuski
224 Гзово Gzowo 44 554 4677 pułtuski
238 Голембе Gołębie 55 480 4789 pułtuski
415 Заторы Zatory 23 365 3617 pułtuski
424 Зегрже Zegrze 37 405 4422 pułtuski
482 Клешево Kleszewo 25 391 3577 pułtuski
509 Козлово Kozłowo 41 418 3651 pułtuski
629 Лещидолъ Leszczydół 12 424 3536 pułtuski
666 Любель Lubiel 28 425 3266 pułtuski
766 Насельскъ Nasielsk 34 406 3706 pułtuski
796 Обритте Obryte 23 349 3149 pułtuski
1104 Сомянка Somianka 37 523 5154 pułtuski
1261 Чайки Czajki 23 263 2748 pułtuski
62 Богуше Bogusze 43 352 2525 szczuczyński
114 Бялашево Białaszewo 24 445 3505 szczuczyński
270 Грабово Grabowo 33 427 3298 szczuczyński
682 Ляхово Lachowo 27 325 2703 szczuczyński
748 Мсцихи Mścichy 26 409 3783 szczuczyński
916 Пруска Pruska 32 323 3270 szczuczyński
926 Пшестжеле Przestrzele 43 358 3745 szczuczyński
997 Руда Ruda 19 332 3437 szczuczyński
1301 Щучинъ Szczuczyn 39 320 3410 szczuczyński

Gubernatorzy[7]

[edytuj | edytuj kod]

Wzmianka z 1883 roku

[edytuj | edytuj kod]

Gubernia łomżyńska leży w płn. części Królestwa Polskiego i ma obszaru 219'51 mil kw., czyli 10,621 w. kw., albo 12,086'9 kil. kw. Dwa jej powiaty najdalej na płn. położone, stanowią tak zwaną „szyję”, łączącą gub. suwalską z resztą Królestwa. Granice gub. łomżyńskiej są: na płn. gub. suwalska, na wsch. gub. grodzieńska, na płd. siedlecka i warszawska, na zach. płocka, a na płn.-zach. na przestrzeni około 150 w. Prusy Wschodnie, a mianowicie rejencya królewiecka i gumbińska. Naturalne granice są tylko od wsch. – rzeki: Biebrza, Narew, Liza i Nurzec i od płd. Bug, Od strony Prus nie ma właściwej granicy etnograficznej, gdyż cały pas graniczny w Prusach wschodnich, na szerokość kilku mil, zamieszkują Mazury. Gub. łomżyńska utworzoną została dopiero w r. 1867, wskutek nowej organizacyi kraju i na utworzenie jej złożyły się 4 powiaty (szczuczyński, kolneński, łomżyński, mazowiecki), oderwane od gub. augustowskiej i 4 (ostrołęcki, ostrowski, pułtuski i makowski), oderwane od gub. płockiej. Ze względu na historyczny podział kraju gub. łomżyńska zajmuje całą płn.-wsch.. część Mazowsza (z wyjątkiem ziemi liwskiej, wcielonej do gub. siedleckiej) i niewielką część Podlasia, t. j. obwód tykociński należący do dawnej ziemi bielskiej, a także sam północny skrawek pow. szczuczyńskiego za rzeczką Jegrznią. Pod względem układu poziomego gub. łomżyńska przedstawia wyżynę wzgórkowatą z licznemi i rozległemi zapadlinami, stanowiącemi błotniste dna przedhistorycznych jeziór. Dziś jeszcze na jeziorach Serafin i Maleszewskie[8] (pow. łomżyński) można obserwować tę przemianę wywołaną obniżaniem się poziomu wód wraz z wycięciem lasów. Wyżyna ta rozciąga się w środkowej i wschodniej części obszaru guberni i występuje naj wydatniej w północnej jej części, gdzie od Rajgródu posuwajątl się na Grajewo i Szczuczyn, rozszerza się znacznie i od granicy Prus sięga do samej Biebrzy i Narwi, tworząc wysokie i malownicze brzegi obu tych rzek. Na zach. od Ł. obniża się poziomo i w okolicy zamieszkałej przez kurpiów, występują drobne piaszczyste wzgórza poprzegradzane błotnemi dolinami. Na płd. wzgórza te ciągną się pod Ostrołękę, idą na Różan, Maków i Sieluń, gdzie kończą się nad Orzycem (dopływ Narwi z prawej strony), tworząc w okolicach wsi Krzyżewa (pow. makowski)[9] znaczną wyniosłość. Poza Orzycem pojedynczy tylko łańcuch wzgórz ciągnie się prawym brzegiem Narwi na Pułtusk, Serock, Zegrze i kończy się ostatecznie pod Modlinem. Druga połowa guberni po lewej stronie Narwi, pomiędzy Narwią i Bugiem posiada jednę tylko wyniosłość, sięgającą niemal 800 st. npm.; jest to piaskowzgórze usiane gdzieniegdzie wynoszącymi się szczytami i zajmujące wydłużony czworobok, za końcowe punkty, którego można uważać Nowogród, Ł., Zambrów i Szumowo, a najwyższy jego szczyt pomiędzy Giełczynem, Baczami, Głęboczem Nazywa się Czerwonym Borem i porosły jest lasami leśnictwa Zambrów. Płaskowzgórze to zupełnie bezwodne (...)

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Andrzej Gawryszewski: Ludność Polski w XX wieku. Warszawa: Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania im. Stanisława Leszczyckiego PAN, 2005, s. 18. ISBN 83-87954-66-7.
  2. Wojciech Trzebiński, Podziały administracyjne Królestwa Polskiego w okresie 1815-1918 r.: (zarys historyczny), „Dokumentacja Geograficzna” PAN Warszawa 1956 r. zeszyt 4. s. 93.. rcin.org.pl. [dostęp 2019-01-05].
  3. ru:s:ЕЭБЕ/Ломжинская губерния.
  4. Ukaz z dn. 14/26.12.1893 r. / Zbiór Praw, ser.II , t.19, s.25.
  5. Zamojszczyzna w guberni chełmskiej (1912-1915). roztocze.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-10-09)]. (kopia z Internet Archive).
  6. Алфавитный список сельских гмин Царства Польского : [2-е изд.] / сост. в канцелярии Учредит. Ком. – Варшава : Тип. Варш. жандарм. округа, 1867. – IX, 94 с.
  7. Gubernia Łomżyńska i jej gubernatorzy 1867-1915.
  8. Pobliżu wsi Maliszewo-Łynki.
  9. Między Krzyżewo Nadrzeczne i Krzyżewo-Jurki.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]