Guziec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Guziec
Phacochoerus[1]
F. Cuvier, 1826[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – guziec zwyczajny (P. africanus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd Cetartiodactyla
Podrząd świniokształtne
Rodzina świniowate
Podrodzina świnie
Rodzaj guziec
Typ nomenklatoryczny

Aper aethiopicus Pallas, 1766

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Guziec[17] (Phacochoerus) – rodzaj ssaka z podrodziny świń (Suinae) w obrębie rodziny świniowatych (Suidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[18][19][20].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała samic 105–140 cm, samców 125–150 cm, długość ogona 35–50 cm, długość górnych kłów u samców 25– 30 cm (rekordowo 60 cm), wysokość w kłębie 55–85 cm; masa ciała samic 50–75 kg, samców 60–150 kg[19].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Aper: łac. aper „dzik, odyniec”[21]. Gatunek typowy: Aper aethiopicus Pallas, 1766.
  • Macrocephalus: gr. μακρος makros „długi”; -κεφαλος -kephalos „-głowy”, od κεφαλη kephalē „głowa”[16]. Gatunek typowy: Aper aethiopicus Pallas, 1766.
  • Eureodon: gr. ευρυς eurus „szeroki”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”[22]. Gatunek typowy: Aper aethiopicus Pallas, 1766.
  • Phacochoerus (Phacochaeres, Phacochaeres, Phascochoeres, Phascochoerus, Phacocherus, Phascochaeres): gr. φακος phakos „brodawka”; χοιρος khoiros „świnia”[23].
  • Dinochoerus: gr. δεινος deinos „straszny, potężny”[24]; χοιρος khoiros „świnia”[25][14]. Gatunek typowy: Aper aethiopicus Pallas, 1766.
  • Phacellochaerus (Phacellochoerus): gr. φακελος phakelos „wiązka, pęk”; χοιρος khoiros „świnia”[26]. Gatunek typowy: nie podany, najprawdopodobniej niepoprawna późniejsza pisownia Phacochoerus.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[18][17]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Nazwa niedostępna, stłumiona decyzją ICZN[3].
  2. a b Nazwa niedostępna, stłumiona decyzją ICZN[3][5].
  3. a b c d e f g Niepoprawna późniejsza pisownia Phacochoerus, nazwa niedostępna, stłumiona decyzją ICZN[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Phacochoerus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. F. Cuvier: Dictionnaire des sciences naturelles, dans lequel on traite méthodiquement des différens êtres de la nature, considérés soit en eux-mêmes, d’après l’état actuel de nos connoissances, soit relativement à l’utilité qu'en peuvent retirer la médecine, l’agriculture, le commerce et les artes. Suivi d’une biographie des plus célèbres naturalistes. T. 39. Paris; Strasbourg: F. G. Levrault; Le Normant, 1826, s. 383. (fr.)
  3. a b c F. Hemming. Opinion 466. Validation under the plenary powers of the generic name "Phacochoerus" Cuvier (F.), 1826, as the generic name for the Wart Hog (Class Mammalia). „Opinions and declarations rendered by the International Commission on Zoological Nomenclature”. 16, s. 55–72, 1958 (ang.). 
  4. P.S. Pallas: Miscellanea zoologica: quibus novae imprimis atque obscurae animalium species describuntur et observationibus iconibusque illustrantur. Hagae Comitum: Apud Petrum van Cleef, 1766, s. 16. (łac.)
  5. F. Hemming. Opinion 258. Rejection for nomenclatorial Purposes of the work by Frisch (J. L.) published in 1775 under the title Das Natur-system der Vierfüssigen Thiere. „Opinions and declarations rendered by the International Commission on Zoological Nomenclature”. 5, s. 55–72, 1954 (ang.). 
  6. J.L. Frisch: Das Natur-System der Vierfüßigen Thiere. Glogau: Christian Friedrich Günther, 1775, s. 3. (niem.)
  7. J.G. Fischer von Waldheim. De systemate Mammalium. „Mémoires de la Société impériale des naturalistes de Moscou”. 5, s. 373, 417, 1817 (łac.). 
  8. G. Cuvier: Le règne animal distribué d’après son organisation: pour servir de base a l’histoire naturelle des animaux et d’introduction a l’anatomie comparée. T. 1. Paris: Chez Déterville, 1817, s. 236. (fr.)
  9. J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 306, 1821 (ang.). 
  10. a b C. Ranzani: Elementi di zoologia. T. 2. Cz. 3. Bolonia: Per le stampe di Annesio Nobili, 1821, s. 536, 537. (wł.)
  11. A.G. Desmarest: Mammalogie, ou, Description des espèces de mammifères. Cz. 2. Paris: Chez Mme. Veuve Agasse, imprimeur-libraire, 1822, s. 393, seria: Encyclopédie méthodique. (fr.)
  12. J. Fleming: The philosophy of zoology; or, A general view of the structure, functions, and classification of animals. Cz. 2. Edinburgh: A. Constable, 1822, s. 200. (ang.)
  13. P.J. Cretzschmar: Säugethiere. W: E. Rüppell: Atlas zu der Reise im nördlichen Afrika. Zoologie. Frankfurt am Main: Gedruckt und in Commission bei Heinr. Ludw. Brönner, 1826, s. 61. (niem.)
  14. a b C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Für gebildete Leser aller Stände, besonders für die reifere Jugend und ihre Lehrer. Breslau: A. Schulz, 1842, s. 131. (niem.)
  15. a b F.W. Hemprich & Ch.G. Ehrenberg: Symbolae physicae, seu, Icones et descriptiones corporum naturalium novorum aut minus cognitorum. Cz. 2. Berolini: Ex Officina Academica, venditur a Mittlero, 1832, s. sign. qq. (łac.)
  16. a b Palmer 1904 ↓, s. 391.
  17. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 168. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  18. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 378. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  19. a b E. Meijaard, J.-P. d’Huart & W. Oliver: Family Suidae (Pigs). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 276–278. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.)
  20. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Phacochoerus (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-05-02].
  21. Palmer 1904 ↓, s. 111.
  22. Palmer 1904 ↓, s. 279.
  23. Palmer 1904 ↓, s. 528.
  24. Jaeger 1944 ↓, s. 72.
  25. Jaeger 1944 ↓, s. 49.
  26. Palmer 1904 ↓, s. 527.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]