Hüsker Dü

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hüsker Dü
Bob Mould.jpg
Bob Mould
Rok założenia 1979
Rok rozwiązania 1987
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Gatunek hardcore punk, rock alternatywny, indie rock
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Hüsker Dü – amerykański zespół punk-rockowy z Minneapolis-Saint Paul, który powstał w 1979 roku, kiedy wokalista/gitarzysta Bob Mould, basista Greg Norton, perkusista Grant Hart i klawiszowiec Charli Pine zaczęli razem grać. Mould był wówczas studentem pierwszego roku w Macalester College i często bywał w sklepie z płytami, gdzie sprzedawcą był Hart. Z kolei Hart spotkał po raz pierwszy Nortona, gdy obaj składali podanie o tę samą pracę. Mould i Hart byli zagorzałymi fanami Ramones i po zwerbowaniu Nortona i Pine'a utworzyli zespół.

Nazwa zespołu Hüsker Dü została zapożyczona od nazwy pamięciowej gry dla dzieci Husker Du? (popularnej w Danii i Szwecji w latach 60.). Husker du? dosłownie oznacza w językach duńskim i norweskim czy pamiętasz?[1]. Znaki diakrytyczne użyte w nazwie grupy nie mają nic wspólnego z ortografią ani wymową, jest to tzw. "heavymetalowy pseudoumlaut".

Zespół zadebiutował 30 marca 1979 i jeszcze tego samego dnia został z niego wyrzucony Pine. Do 1980 roku Hüsker Dü grał regularnie w Minneapolis. Przez ten czas ich muzyka ciągle się rozwijała. Grali szybko, głośno i dynamicznie - wyróżniając się spośród innych zespołów punkrockowych. W 1981 roku firma Terry'ego Katzmana Reflex Records wypuściła ich pierwszy singel: Statues. Ponadto zwrócili na siebie uwagę Jello Biafry z Dead Kennedys i członków Black Flag, z którymi zaczęli występować i tym samym zyskiwać sobie fanów. Wkrótce podpisali kontrakt z Gregiem Ginnem i znaleźli się w jego wytwórni SST Records.

Ich dwa pierwsze albumy: Land Speed Record (koncertowy) (1982) i Everything Falls Apart (1983) prezentowały dość gwałtowną muzykę. Następna płyta - EPka Metal Circus z 1983 była już nieco inna niż jej poprzedniczki, ale równie intensywna. W 1984 roku ukazał się na rynku podwójny album Zen Arcade, który został nagrany i zmiksowany w niecałe cztery dni. Większość krytyków uznała go za największe osiągnięcie w karierze Hüsker Dü. Album sprzedawał się na tyle dobrze, że SST Records, która swoje najpopularniejsze płyty sprzedawała w liczbie tysięcy kopii, tym razem miała problem z nadążaniem z produkcją.

Płyty: New Day Rising i Flip Your Wig (obie z 1985 roku) nagrane i wydane za ciosem swojej wielkiej poprzedniczki prezentowały kontynuację nurtu - niekiedy nawet całkowicie uspokajając gwałtowność i ton. Mimo że zespół zyskał już w tym czasie międzynarodową sławę, dalej występował w rodzinnym Twin Cities. W 1986 roku Hüsker Dü podpisał kontrakt z Warner Bros..

Dwie płyty z 1986 roku nagrane dla Warnera: Candy Apple Grey i Warehouse: Songs and Stories ukazały zespół jako dojrzały w warstwie zarówno muzycznej jaki i tekstowej. W 1987 roku na skutek nieporozumień pomiędzy Mouldem a Hartem, do których jeszcze doszło samobójstwo menadżera Davida Savoy'a, zespół przestał istnieć.

W 1994 roku ukazał się zapis ostatnich koncertów Hüsker Dü z 1987 roku pt. The Living End.

Mould po rozpadzie Hüsker Dü kontynuował karierę w zespole Sugar, Hart zajął się swoją nową grupą Nova Mob natomiast Norton przerwał granie i otworzył wspólnie z żoną restaurację. Dopiero w 2006 chwycił z powrotem za gitarę i dołączył do zespołu The Gang Font, z którym nagrał album (2007).

Skład[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Single/EP:

Albumy:

Przypisy

  1. Zobacz: huske i du w Wikisłowniku