Hawker Hart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hawker Hart
Hawker Hart
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Hawker Aviation
Konstruktor Sydney Camm
Typ samolot bombowy
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji mieszanej ze stałym podwoziem
Załoga 2 osoby
Historia
Data oblotu czerwiec 1928
Lata produkcji 1929–1936
Dane techniczne
Napęd Rolls Royce Kestrel
Moc 525 hp
Wymiary
Rozpiętość 11,36 m
Długość 8,94 m
Wysokość 3,18 m
Powierzchnia nośna 32,37 m²
Masa
Własna 1148 kg
Startowa 2065 kg
Osiągi
Prędkość maks. 296 km/h
Pułap 6950 m
Zasięg 690 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 stały karabin maszynowy Vickers kal. 7,7 mm
1 ruchomy karabin maszynowy Lewis kal. 7,7 mm
do 236 kg bomb
Użytkownicy
Wielka Brytania, Szwecja, Estonia, Indie, Południowa Afryka, Rodezja

Hawker Hartbrytyjski dwumiejscowy lekki, samolot bombowy z okresu dwudziestolecia międzywojennego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Hawker Hart powstał w odpowiedzi na specyfikacje RAF nr 12/26 na lekki, samolot bombowy. Konstruktorem samolotu był Sydney Camm. Wykorzystał on doświadczenia z budowy prototypu myśliwca Hawker Heron, w którym wykorzystał metalową konstrukcję kratownicy kadłuba, autorstwa Freda Sigrista. Problemem Herona był gwiazdowy silnik Bristol Jupiter. W nowej maszynie Camm wykorzystał nowe rzędowe silniki Rolls-Royce'a, co pozwoliło mu na zmniejszenie kadłuba[1]. Pierwszy prototyp został oblatany w czerwcu 1928 r. Pierwsza partia 12 szt weszła na wyposażenie 33 dywizjonu RAF[2].

Wersje produkcyjne, eksport, licencje[edytuj | edytuj kod]

Hart Mk.I - dwumiejscowy lekki, samolot bombowy napędzany silnikiem Rolls Royce Kestrel IB

Hart (India) - 57 egzemplarzy przystosowanych do użycia w klimacie gorącym i wilgotnym panującym na Subkontynencie indyjskim.

Hart (Special) - 56 egzemplarzy przystosowanych do użytkowania w rejonach pustynnych napędzane silnikami Rolls Royce Kestrel X

Hart (Trainer) - dwumiejscowy samolot szkolno-treningowy wyposażony w zdwojone przyrządy pokładowe. Od 1933 wyprodukowano 474 sztuki.

Hart (Fighter) - seria 6 szt (nr K 1950 do K 1955) doświadczalnych samolotów myśliwskich powstała w ramach prac nad samolotem Hawker Demon. Weszły na wyposażenie 23 dywizjonu[3].

Wersja estońska - w 1932 r. 8 maszyn dostarczono do Estonii. Samoloty te były napędzane silnikiem Rolls-Royce Kestrel i mogły być wyposażone w podwozie pływakowe[4].

Wersja szwedzka - 4 sztuki z silnikiem gwiazdowym Bristol Pegasus IM2 (580 KM) zbudowane przez Hawkera w 1933, a następnie (w latach 1935-36) 42 sztuki wyprodukowane na licencji w Szwecji z silnikami NOHAB Bristol Pegasus IU2 o mocy 550 KM. Samoloty te także mogły być wyposażone w płozy do operowania na śniegu[5] lub pływakowe[6].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Hawker Hart wszedł na wyposażenie następujących dywizjonów bombowych RAF: 6, 11, 12, 15, 18, 33, 35, 39, 57, 60 i 142, oraz w 24 dywizjonie łącznikowym. Służyły także w dywizjonach rezerwowych RAF: 500, 501, 503, 600, 601[7], 602, 603, 605, 609, 610 i 611 [8]. W Indiach 5, 11, 26, 27, 39, 60. W Egipcie 6, 33, 142. Jak również w Adenie 12, Palestynie nr 45.[potrzebny przypis]

Większość Hartów została wycofana z użycia w latach 1937 - 39. Samoloty te nie wzięły udziału w drugiej wojnie światowej. Pewną ilość Hartów zastosowano w Indiach do tłumienia powstań plemiennych.

Wojna zimowa[edytuj | edytuj kod]

Hawker Hart w barwach jednostki F19

W styczniu 1940 r Szwedzi wysłali na pomoc walczącej z ZSRR Finlandii jednostkę ochotniczą F19. W jej składzie znalazły się 4 szt Hawker Hart B.4. Maszyny te zostały przemalowane w barwy fińskie i użytkowane na północnym odcinku frontu.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Hawker Hart był dwumiejscowym dwupłatem o konstrukcji wykonanej z rurek stalowych i duraluminiowych i pokryciu częściowo metalowym, częściowo płóciennym. Napęd samolotu stanowiły silniki Rolls Royce Kestrel (IB, IS, V, VDR, X, XDR) o mocy 510 - 525 KM, NOHAB Bristol Pegasus IU2 o mocy 550 KM. Podwozie samolotu było stałe, klasyczne z kółkiem ogonowym. Uzbrojenie składało się z jednego stałego, obsługiwanego przez pilota karabinu maszynowego Vickers kal. 7,7 mm i jednego ruchomego karabinu maszynowego Lewis kal. 7,7 mm w tylnej kabinie. Samolot mógł przenosić do 236 kg bomb.

Wersje rozwojowe[edytuj | edytuj kod]

W oparciu o konstrukcję Hawker Harta opracowano całą rodzinę samolotów różnego przeznaczenia. Były to:

Egzemplarze zachowane[edytuj | edytuj kod]

Do dnia dzisiejszego zachowało się kilka egzemplarzy samolotu Hawker Hart:

  • Hart B.4 zachowana w muzeum w Linköping, Szwecja
  • Hard J9941 wystawiony w muzeum muzeum RAF w Hendon
  • Hard (Trainer) K4972 wystawiony w muzeum RAF w Hendon

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Francis K. Mason: Aircraft Profile No. 57: The Hawker Hart. Profile Publications Ltd., 1965. ISBN 978-1-78303-384-3. (ang.)