Heam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Heam
Rok założenia 1975
Rok rozwiązania 1980
Pochodzenie  Polska
Poznań
Gatunek rock progresywny, rock symfoniczny, rock elektroniczny
Powiązania SBB, Czesław Niemen, Isao Tomita, Halina Frąckowiak

Heam – polski zespół instrumentalny działający w drugiej połowie lat siedemdziesiątych i wywodzący się z nurtów rocka progresywnego, symfonicznego i elektronicznego.

Historia[edytuj]

Heam powstał w lipcu 1975 roku w Poznaniu. Założycielami grupy byli klawiszowiec Marek Biliński i basista Henryk Tomczak (ex- Stress). Ważnym wzorem dla muzyków była supergwiazda polskiego rocka lat siedemdziesiątych, grupa SBB Józefa Skrzeka, zaś dla samego Bilińskiego jeszcze Isao Tomita oraz Czesław Niemen i jego elektroniczne eksperymenty. Zespół odbywał próby w poznańskim klubie studenckim Nurt (dawny klub Akademii Rolniczej w akademikach na Winogradach), a jego członkowie studiowali stacjonarnie. Jego nazwa składała się z pierwszych liter imion członków pierwszego składu zespołu, którymi byli: wspomniany już Henryk Tomczak (absolwent Akademii Ekonomicznej w Poznaniu - gitara basowa), Eugeniusz Parzyński (później zastąpiony przez Marka Olszaka-Dobosza - perkusja), Andrzej Modrzejewski (elektronik-akustyk) i Marek Biliński (lider, instrumenty klawiszowe). W październiku tego samego roku na Wielkopolskich Rytmach Młodych w Jarocinie Heam zdobył główną nagrodę Złoty Kameleon (rok później wystąpił jako gwiazda w koncercie galowym obok Apokalipsy i Ergo Bandu). W nagrodę miał możliwość odbycia sesji nagraniowej w studiu nagraniowym Giełda w Poznaniu (zarejestrowano suitę pt. Przedwiośnie). Następnie zdobył jedną z nagród I Wałbrzyskiej Jesieni Estradowej. Grupa występowała sporadycznie do czasu wspólnych koncertów z SBB (warszawska Sala Kongresowa), Czesławem Niemenem i węgierskim zespołem Skorpió. Brała też udział w imprezach z cyklu Eurorock. Muzykę poznańskiej grupy cechowało bogate brzmienie oparte na rozbudowanej sekcji instrumentów klawiszowych, częsta zmienność rytmiczna i sposób zwiększania ekspresji, który świadczy o wyraźnym podążaniu w kierunku muzyki aleatorycznej i programowej spod znaku takich tuzów muzyki elektronicznej jak Klaus Schulze, czy Keith Emerson. Doskonałym tego przykładem jest trzydziestominutowa suita pt.Komedia ludzka, w której pojawiają się muzyczne cytaty z Johanna Sebastiana Bacha, Nikołaja Rimskiego-Korsakowa, Fryderyka Chopina, a nawet fragment kompozycji Jana Hammera. W czerwcu 1977 roku do zespołu dołączył gitarzysta Wojciech Hoffmann oraz nowy perkusista Przemysław Pahl (eks- Stress). W tym samym roku Heam wystąpił na imprezie "Maraton Jazzowy" wspólnie z zespołem Warsztat. W roku 1978 r. razem z Haliną Frąckowiak wyruszył na dwumiesięczne tournée po ZSRR (66 koncertów). Muzycy specjalnie na tę okazję przearanżowali utwory z płyty Geira (album nagrany przez wokalistkę z grupą SBB), lecz wykonywali także utwory instrumentalne z własnego repertuaru. Trasa okazała się sukcesem. Zespół wrócił do Polski i zarejestrował w Studiu Polskiego Radia w Lublinie pięć utworów. W latach 1978-1979 Heam pojawił się na takich imprezach jak: Międzynarodowa Wiosna Estradowa w Poznaniu, Pop Session (koncert Muzyki Młodej Generacji), czy Muzyczny Camping w Lubaniu. W 1979 roku, w poszukiwaniu nowych środków wyrazu artystycznego, grupa zmieniła nazwę na Krater, a następnie na Krater Rock Band. Zespół rozwiązał się 3 stycznia 1980 roku. Marek Biliński założył nową formację Arbiter Elegantiarum z wokalistą Włodzimierzem Grzesikiem, następnie trafił do popularnego, rockowego Banku, a Henryk Tomczak założył heavymetalowy zespół Turbo i zaprosił Wojciecha Hoffmanna do współpracy.

Bibliografia[edytuj]