Heam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Heam
Rok założenia 1975
Rok rozwiązania 1980
Pochodzenie  Polska
Poznań
Gatunek rock progresywny, rock symfoniczny, rock elektroniczny
Powiązania SBB, Czesław Niemen, Isao Tomita, Halina Frąckowiak

Heam – polski zespół instrumentalny działający w drugiej połowie lat siedemdziesiątych i wywodzący się z nurtów rocka progresywnego, symfonicznego i elektronicznego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Heam powstał w lipcu 1975 roku w Poznaniu. Założycielami grupy byli klawiszowiec Marek Biliński i basista Henryk Tomczak (ex- Stress). Ważnym wzorem dla muzyków była supergwiazda polskiego rocka lat siedemdziesiątych, grupa SBB Józefa Skrzeka, zaś dla samego Bilińskiego jeszcze Isao Tomita oraz Czesław Niemen i jego elektroniczne eksperymenty. Zespół odbywał próby w poznańskim klubie studenckim Nurt (dawny klub Akademii Rolniczej w akademikach na Winogradach), a jego członkowie studiowali stacjonarnie. Jego nazwa składała się z pierwszych liter imion członków pierwszego składu zespołu, którymi byli: wspomniany już Henryk Tomczak (absolwent Akademii Ekonomicznej w Poznaniu – gitara basowa), Eugeniusz Parzyński (później zastąpiony przez Marka Olszaka-Doboszaperkusja), Andrzej Modrzejewski (elektronik-akustyk) i Marek Biliński (lider, instrumenty klawiszowe). W październiku tego samego roku na Wielkopolskich Rytmach Młodych w Jarocinie Heam zdobył główną nagrodę Złoty Kameleon (rok później wystąpił jako gwiazda w koncercie galowym obok Apokalipsy i Ergo Bandu). W nagrodę miał możliwość odbycia sesji nagraniowej w studiu nagraniowym Giełda w Poznaniu (zarejestrowano suitę pt. Przedwiośnie). Następnie zdobył jedną z nagród I Wałbrzyskiej Jesieni Estradowej. Grupa występowała sporadycznie do czasu wspólnych koncertów z SBB (warszawska Sala Kongresowa), Czesławem Niemenem i węgierskim zespołem Skorpió. Brała też udział w imprezach z cyklu Eurorock. Muzykę poznańskiej grupy cechowało bogate brzmienie oparte na rozbudowanej sekcji instrumentów klawiszowych, częsta zmienność rytmiczna i sposób zwiększania ekspresji, który świadczy o wyraźnym podążaniu w kierunku muzyki aleatorycznej i programowej spod znaku takich tuzów muzyki elektronicznej jak Klaus Schulze, czy Keith Emerson. Doskonałym tego przykładem jest trzydziestominutowa suita pt.Komedia ludzka, w której pojawiają się muzyczne cytaty z Johanna Sebastiana Bacha, Nikołaja Rimskiego-Korsakowa, Fryderyka Chopina, a nawet fragment kompozycji Jana Hammera. W czerwcu 1977 roku do zespołu dołączył gitarzysta Wojciech Hoffmann oraz nowy perkusista Przemysław Pahl (eks- Stress). W tym samym roku Heam wystąpił na imprezie "Maraton Jazzowy" wspólnie z zespołem Warsztat. W roku 1978 r. razem z Haliną Frąckowiak wyruszył na dwumiesięczne tournée po ZSRR (66 koncertów). Muzycy specjalnie na tę okazję przearanżowali utwory z płyty Geira (album nagrany przez wokalistkę z grupą SBB), lecz wykonywali także utwory instrumentalne z własnego repertuaru. Trasa okazała się sukcesem. Zespół wrócił do Polski i zarejestrował w Studiu Polskiego Radia w Lublinie pięć utworów. W latach 1978-1979 Heam pojawił się na takich imprezach jak: Międzynarodowa Wiosna Estradowa w Poznaniu, Pop Session (koncert Muzyki Młodej Generacji), czy Muzyczny Camping w Lubaniu. W 1979 roku, w poszukiwaniu nowych środków wyrazu artystycznego, grupa zmieniła nazwę na Krater, a następnie na Krater Rock Band. Zespół rozwiązał się 3 stycznia 1980 roku. Marek Biliński założył nową formację Arbiter Elegantiarum z wokalistą Włodzimierzem Grzesikiem, następnie trafił do popularnego, rockowego Banku, a Henryk Tomczak założył heavymetalowy zespół Turbo i zaprosił Wojciecha Hoffmanna do współpracy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]