Marek Biliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Biliński
Ilustracja
Koncert w styczniu 2013
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1953
Szczecin, Polska
Instrumenty instrumenty klawiszowe
Gatunki muzyka elektroniczna
Zawód muzyk, kompozytor
Powiązania Bank
Instrument
Minimoog, Moog Voyager, Yamaha VL1, Roland JV-1080
Strona internetowa

Marek Biliński (ur. 17 maja 1953[1] w Szczecinie) – polski kompozytor muzyki elektronicznej, a także multiinstrumentalista wykorzystujący elektroniczne instrumenty klawiszowe. Absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV[2].

Początki[edytuj]

Pochodzi z rodziny o tradycjach muzycznych, ciotka była nauczycielką fortepianu, również ojciec grywał w domu na tym instrumencie. Szkołę muzyczną rozpoczął w klasie skrzypiec, później interesował się i grał na fortepianie, klarnecie, kontrabasie, perkusji, gitarze basowej. Na uczelni studiował w klasie kontrabasu.

Podczas studiów zaczął grywać muzykę jazzową, rockową. Interesował się wykorzystaniem instrumentów elektronicznych w muzyce, czego wynikiem było powstanie zespołu Heam, grającego muzykę w nurcie brzmień zespołu SBB[3].

Kariera[edytuj]

Marek Biliński występował w grupie Heam (druga połowa lat 70.), a od 1980 w grupie Bank, z którą dokonał nagrań płytowych. Popularność solową na rodzimym rynku muzycznym zdobył bestsellerowym albumem „Ogród Króla Świtu” oraz wideoklipem „Ucieczka z Tropiku”, który przez telewidzów uznany został za najlepszy klip 1984 roku[4]. W tym czasie miał już na swoim koncie kolejną „złotą płytę” oraz szereg koncertów w kraju i za granicą (koncertował m.in. w Berlinie, Hamburgu, Bremie, Pradze, Moskwie i Kuwejcie), zaś w plebiscytach na najpopularniejszego instrumentalistę przez pięć kolejnych lat (1981–1985) zajmował pierwsze miejsce.

Lata 1986–1990 spędził w Kuwejcie jako wykładowca w Akademii Muzycznej. Okres ten zaowocował kompozycjami z wpływami muzyki arabskiej. Z powstałych w tym okresie, w Polsce najbardziej znana była fantazja symfoniczna „Twarze Pustyni”. Utwór ten miał uświetnić obchody 30-lecia niepodległości Kuwejtu, lecz agresja Iraku uniemożliwiła realizację tego przedsięwzięcia. Po wojnie w Zatoce Perskiej „Twarze Pustyni” wraz z diaporamą fotografika Jacka Woźniaka, reprezentowały Kuwejt na Światowej Wystawie EXPO ’92 w Sewilli.

Po powrocie do Polski nagrał kolejną płytę Dziecko Słońca, oraz m.in. recital dla TVP2 pt. „Muzyczne Opowiadania”, a jako kompozytor, muzyk i juror często gości w audycjach radiowych i telewizyjnych. Ukazały się także kompaktowe reedycje wszystkich wydanych wcześniej albumów. Jego muzyka pojawiła się w filmach kinowych i telewizyjnych (m.in. Przyjaciel wesołego diabła i Bliskie spotkania z wesołym diabłem), jak również w teleturnieju – Koło Fortuny, Gali Wręczenia Nagród Polskiego Przemysłu Fonograficznego – „Fryderyk ’96, ’97” i na płytach CD-ROM w kraju i na świecie, głównie w USA (The Minden Pictures Collection).

W plebiscycie czytelników „Naj, Naj, 1995...” branżowego pisma „Muzyk” Biliński został uznany najlepszym kompozytorem i najlepszym wirtuozem syntezatorów.

Pod koniec listopada 1995 odbyła się na scenie Teatru Wielkiego w Poznaniu premiera baletu „Dziecko Słońca” w choreografii Ewy Wycichowskiej i wykonaniu Polskiego Teatru Tańca. Inspiracją tego baletu była płyta Bilińskiego Dziecko Słońca.

W lipcu 1996 w Złotowie artysta wystąpił z międzynarodowym składem na multimedialnym koncercie – „Początek Światła”, gdzie zostały wykonane i zilustrowane laserem, światłem i obrazem wszystkie najważniejsze jego utwory. Koncert ten rejestrowała TVP1, emisja odbyła się 1 września 1996.

W listopadzie 1998 w Filharmonii Narodowej w Warszawie na koncercie z okazji 30-lecia pracy artystycznej Agnieszki Duczmal i jej Orkiestry Kameralnej „Amadeus” wykonano po raz pierwszy utwór „Refleksje I—IV” na orkiestrę kameralną i perkusję. Poszczególne części noszą nazwy miejsc, gdzie koncertowała orkiestra Agnieszki Duczmal. Utwór ten spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem. W dniu premiery „Refleksje” były już wydane na płycie CD-singel.

Koncert w styczniu 2013

Jako jeden z pierwszych w kraju i w tej części Europy, idąc śladami Jeana Michela Jarre’a, wykonał wielkie plenerowe koncerty muzyki i światła w Szczecinie (1993) i w Krakowie (1994), które oglądało łącznie blisko 50 000 widzów. Potem były kolejne koncerty tego typu. Należy odnotować te ważniejsze:

  • 12 marca 2000 koncert – Gniezno – 2000 – Dźwięk – Ogień – Światło – Kolor – 1000 lat Zjazdu Gnieźnieńskiego – Zjazd Pięciu Prezydentów – koncert wykonało obok M. Bilińskiego 11 wykonawców z wykorzystaniem największych bębnów w Europie – transmisja na żywo TVP1.
  • 21 czerwca 2003 r. w Gdańsku pobrzeże Motławy – wyspa Ołowianka – Noc Świętojańska – koncert multimedialny, w którym obok zaproszonych znanych wykonawców wystąpili tancerze na łodziach.

Dyskografia[edytuj]

Albumy studyjne[edytuj]

Single i minialbumy[edytuj]

  • „Fontanna radości” / „Taniec w zaczarowanym gaju” (1982, Tonpress S460)
  • „Dom w Dolinie Mgieł” / „Ucieczka z tropiku” (1983, Tonpress S488)
  • Porachunki z bliźniakami (1984, Polton MSP001)
  • „Kosmiczne opowiadania” / „Gorące lato” (1985, Tonpress S584)
  • Refleksje I-IV (1998)

Kompilacje[edytuj]

  • Marek Biliński The Best of (1998)
  • Best of the Best (2014)
  • Life is Music CD/DVD (2017)

Splity[edytuj]

  • Mabi Plays World Hits (1993)

Inna twórczość muzyczna[edytuj]

Muzyka filmowa[edytuj]

Muzyka teatralna[edytuj]

  • Romeo i Julia – Zamość
  • Hamlet – Warszawa
  • Brat Naszego Boga – Płock
  • Kreacja – Szczecin

Muzyka baletowa[edytuj]

  • Mały Książę – TVP 1985
  • Dziecko Słońca – Polski Teatr Tańca 1996

Muzyka w TVP[edytuj]

Utwory Marka Bilińskiego były w latach 80. wykorzystywane w programach TVP. Kompozytor nagrywał także specjalne wersje swoich utworów dla programów telewizyjnych.

  • Rambit” – utwór „Wolne loty – Stare, dobre czasy”, wykorzystany w czołówce teleturnieju dla młodzieży w latach 1983–1988.
  • Panorama dnia” – remix utworu „Wolne loty – Stare, dobre czasy”, stworzony specjalnie do czołówki programu informacyjnego w latach 1987–1991.
  • Koło Fortuny” – dynamiczna wariacja utworu „Pieśń świtu” z płyty „Dziecko Słońca”, stworzona specjalnie do czołówki teleturnieju Koło Fortuny w latach 1994–1998.

Przypisy

  1. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 55. ISBN 83-7129-570-7
  2. ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej) (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2010-10-03].
  3. wywiad z M. Bilińskim. "Estrada i Studio" marzec 2006
  4. O teledysku "Ucieczka z tropiku" więcej: W departamencie katastrof zasiadł ponownie Marek Biliński. "Wtedy nie wiedziałem, co robię", Radio Gdańsk z 14.11.2016 [dostęp: 14.11.2016]
  5. Marek Biliński – Ucieczka Do Tropiku more images Marek Biliński – Ucieczka Do Tropiku. Discogs. [dostęp 2012-11-01].

Linki zewnętrzne[edytuj]