Rock elektroniczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rock elektroniczny
Pochodzenie rock, rock psychodeliczny, rock progresywny, muzyka elektroniczna
Czas i miejsce powstania lata 60. XX wieku, Wielka Brytania
Gatunki pokrewne ambient, electronica, EDM, industrial, new age
Podgatunki
alternative dance, big beat, cold wave, cybergrind, dance-punk, dance-rock, dark wave, digital hardcore, electroclash, electronicore, ethereal wave, indietronica, industrial metal, krautrock, nowa fala, new rave, rock industrialny, space rock, synthpunk

Rock elektroniczny (znany również jako synthrock, electrorock, techno-rock lub digital rock) – gatunek muzyki rockowej w którym dominującym jest wykorzystanie instrumentów elektronicznych. Rock elektroniczny jest częścią szerokiego nurtu muzyki elektronicznej.

Pod koniec lat 60. wraz z rozwojem rocka psychodelicznego i progresywnego, muzycy reprezentujący te style zaczęli używać znacznie udoskonalonych syntezatorów[1][2]. Elektroniczne brzmienie stało się wręcz synonimem progresywności. Pionierami zastosowania elektroniki w muzyce rockowej były takie brytyjskie zespoły i tacy twórcy, jak Yes, King Crimson, Camel, Keith Emerson i inni[3]. W muzyce tych grup wykorzystanie elektronicznych instrumentów było tylko jednym z elementów brzmienia. Odmienne podejście przyjęli niemieccy muzycy rockowi, którzy w swej twórczości praktycznie wyłącznie oparli się na elektronicznym instrumentarium. Do pionierów tego stylu należeli Tangerine Dream, Klaus Schulze i Ash Ra Tempel[4].

Z czasem z elektronicznego rocka wykształciła się cała gama stylów muzycznych takich jak: ambient, electronica, elektroniczna muzyka taneczna, a także industrial[5]. Elektroniczne brzmienie jest także dominujące w muzycznej emanacji filozofii new age[6].

Przypisy

  1. J. Stuessy and S. D. Lipscomb, Rock and Roll: its History and Stylistic Development (London: Pearson Prentice Hall, 6th edn., 2008), ISBN 0-13-601068-7, s. 21. (ang.)
  2. R. Brice, Music Engineering (Oxford: Newnes, 2nd edn., 2001), ISBN 0-7506-5040-0, s. 108-9. (ang.)
  3. T. Pinch and F. Trocco, Analog Days: The Invention and Impact of the Moog Synthesizer (Harvard University Press, 2004), ISBN 0-674-01617-3, s. 207. (ang.)
  4. P. Bussy, Kraftwerk: Man, Machine and Music (London: SAF, 3rd end., 2004), ISBN 0-946719-70-5, s. 15–17. (ang.)
  5. Industrial rock (ang.). AllMusic. [dostęp 2011-02-22].
  6. T. Holmes, Electronic and Experimental Music: Technology, Music, and Culture (London: Routledge, 3rd edn., 2008), ISBN 0-415-95781-8, s. 403. (ang.)