Wojciech Hoffmann
 Wojciech Hoffmann (2013) | |
| Imię i nazwisko |
Wojciech Maciej[a] Hoffmann |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1 lutego 1955 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 1968 |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania |
Arkadiusz Malinowski[1], Bogusz Rutkiewicz, Grzegorz Kupczyk |
| Instrument | |
| Ibanez Prestige[2] | |
| Zespoły | |
| Turbo (1980–1991, 1991–1992, 1995, od 1996) Non Iron (1985–1990, 2011, 2018–2019[3]) Czerwone Gitary (1997–2000) | |
Wojciech Maciej[a] Hoffmann (ur. 1 lutego 1955 w Brzegu Dolnym)[4][5] – polski gitarzysta rockowy członek m.in. zespołów: Heam, Turbo, Non Iron, Czerwone Gitary.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Edukację muzyczną rozpoczął w domu kultury w Gostyniu, wówczas był zafascynowany wykonawcami z kręgu rock and rolla, m.in. Billem Haleyem. Jego pierwszym instrumentem była gitara akustyczna. Duże wrażenie zrobiły na nim pierwsze koncerty zespołu Czerwone Gitary, po których zapragnął zostać zawodowym muzykiem. W 1968 roku, gdy miał 13 lat, założył swój pierwszy zespół – Błękitni. Z kolejnym autorskim zespołem Hot Projekt w roku 1975 uczestniczył w Wielkopolskich Rytmach Młodych, gdzie poznał akustyka Andrzeja Modrzejewskiego. Dzięki jego pomocy w roku 1977 trafił do zespołu Heam, z którym zagrał swoją pierwszą dużą trasę koncertową na terenie ówczesnego Związku Radzieckiego. Pierwszego profesjonalnego nagrania Wojciech Hoffmann dokonał w roku 1978 z orkiestrą Zbyszka Górnego – grał temat z Jeziora łabędziego Czajkowskiego[4]. Również w 1978 odbył trasę z Haliną Frąckowiak po ZSRR, zarabiał 65 rubli za koncert.
W 1980 dołączył do grupy Turbo, założonej przez basistę zespołu Heam – Henryka Tomczaka. Pierwsza płyta Turbo, zawierająca m.in. tytułowy przebój Dorosłe dzieci, ukazała się w roku 1983. Po wydaniu płyty koncertowej Alive! w roku 1988 w zespole nastąpił rozłam, w konsekwencji czego grupa Turbo rozpadła się w 1991 roku[4]. Zespół oficjalnie reaktywował się na stałe 1 stycznia 1996.
W 1995 roku Wojciech Hoffmann podjął współpracę z Witoldem Łukaszewskim i zrealizował z nim dwie płyty. W roku 1997 przyjął propozycję współpracy z zespołem Czerwone Gitary. Występując z nim jako muzyk sesyjny, nagrał dwie płyty i koncertował w Kanadzie i USA.
Wydał trzy solowe albumy. Pierwszy z nich ukazał się w 2003 roku, była to płyta instrumentalna pt. Drzewa. Stylistyka albumu została osadzona w nurcie rocka progresywnego. Drugi album, koncert na nośniku DVD pt. Back to the Past ukazał się w 2011 roku, zaś premiera trzeciego przypadła na luty 2015. Album został zatytułowany Behind the Windows, a jego w nagraniu gościnnie wzięli udział m.in.: Grzegorz Skawiński, Leszek Cichoński i Arkadiusz Malinowski[6].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]
Albumy solowe
[edytuj | edytuj kod]Inne
[edytuj | edytuj kod]- Gabriel Fleszar – Niespokojny (1999, Universal Music Polska)[9]
- Czerwone Gitary – …jeszcze gra muzyka (1999, Czerwone Gitary Group)[10]
- Grzegorz Kupczyk – 20012000 vol. 1 (2000, Oskar)[11]
- Gotham – Czyste intencje (2002, Oskar, gościnnie)[12]
- Grzegorz Turnau – Historia pewnej podróży (2006, Pomaton EMI, gościnnie)[13]
- Grzegorz Kupczyk – 30 lat (2012, Urbix)[14]
- Mech – ZWO (2012, Metal Mind Productions, gościnnie)[15]
- Scream Maker – Livin'n In The Past (2014, gościnnie)[16]
- Nadmiar – Nowy start (2019, Flower Records, gościnnie)[17]
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]| Fryderyki | ||||
|---|---|---|---|---|
| Rok | Album | Kategoria | Nota | |
| 2001 | Turbo – Awatar | album roku metal | Nominacja[18] | |
| 2010 | Turbo – Strażnik światła | album roku metal | Nominacja[19] | |
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]- Historia polskiego rocka: Teoria hałasu (2008, film dokumentalny, reżyseria: Leszek Gnoiński, Wojciech Słota)
- Bunkier (2000, Atomic TV, relacja z festiwalu Metalmania 1999)[potrzebny przypis]
- Niuniek (2020, KJB-ArtFilm, film dokumentalny, reżyseria: Kazimierz J. Bihun)[potrzebny przypis]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Arkadiusz Malinowski [online] [dostęp 2021-01-21] (pol.).
- ↑ Wojciech Hoffmann. interton.com.pl. [dostęp 2010-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-30)]. (pol.).
- ↑ Non Iron reaktywacja [online], Wyspa.fm [dostęp 2022-09-29] (pol.).
- 1 2 3 Bartłomiej A. Frank. Rozmowy – Wojciech Hoffmann. „Estrada i Studio”, s. 28–37, grudzień 2003. [dostęp 2010-09-27].
- ↑ Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński, Encyklopedia Polskiego Rocka, Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 318, ISBN 83-7129-570-7, OCLC 43868642.
- ↑ Arkadiusz Malinowski [online] [dostęp 2021-02-16] (pol.).
- ↑ Wojciech Hoffmann – szczegóły solowego DVD. atmospheric.pl. [dostęp 2011-07-14]. (pol.).
- ↑ Wojciech Hoffmann – Behind the Windows. discogs.com. [dostęp 2016-10-07]. (ang.).
- ↑ Gabriel Fleszar – Niespokojny. polskirock.art.pl. [dostęp 2015-05-10]. (pol.).
- ↑ Czerwone Gitary – …jeszcze gra muzyka. polskirock.art.pl. [dostęp 2015-05-10]. (pol.).
- ↑ Grzegorz Kupczyk – 20012000 vol. 1. polskirock.art.pl. [dostęp 2015-05-10]. (pol.).
- ↑ Encyclopaedia Metallum – Czyste intencje – Gotham. metal-archives.com. [dostęp 2015-05-10]. (ang.).
- ↑ Grzegorz Turnau – Historia pewnej podróży. polskirock.art.pl. [dostęp 2015-05-10]. (pol.).
- ↑ Grzegorz Kupczyk – 30 lat. polskirock.art.pl. [dostęp 2015-05-10]. (pol.).
- ↑ Mech – Zwo. polskirock.art.pl. [dostęp 2015-05-10]. (pol.).
- ↑ Scream Maker – Livin’ In The Past [online], magazyngitarzysta.pl [dostęp 2020-01-26] (pol.).
- ↑ https://www.discogs.com/release/13628317-Nadmiar-Nowy-Start
- ↑ Nominowani i laureaci 2001, Album Roku Rock / Metal. fryderyki.pl. [dostęp 2009-01-07]. (pol.).
- ↑ Nominowani i laureaci 2010, Album Roku Rock / Metal. fryderyki.pl. [dostęp 2009-01-07]. (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Grzegorz Kszczotek / Teraz Rock: Mój narkotyk – Wojciech Hoffmann. muzyka.onet.pl, 2012-10-17. [dostęp 2012-11-02]. (pol.).