Heinrich von Kleist

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Heinrich, Bernd, Wilhelm Von Kleist, Kleist
Ilustracja
Heinrich von Kleist
Data i miejsce urodzenia 18 października 1777
Frankfurt nad Odrą
Data i miejsce śmierci 21 listopada 1811
Wannsee pod Berlinem
Dziedzina sztuki literatura

Heinrich von Kleist (ur. 18 października 1777, według niektórych źródeł 10 października, we Frankfurcie nad Odrą, zm. 21 listopada 1811 w Wannsee pod Berlinem) – niemiecki pisarz, dramaturg, poeta i publicysta oraz oficer armii pruskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci swojego ojca w roku 1788, Heinrich von Kleist został wysłany do Berlina. W latach 1792–1799 był oficerem w armii pruskiej. W tym czasie walczył przeciwko Francji. W 1795 r. został mianowany chorążym, a w 1797 roku podporucznikiem. Po demobilizacji na własną prośbę, zaczął w kwietniu 1799 roku studiować m.in. matematykę, fizykę i łacinę na Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. W tym też roku poznał Wilhelminę von Zenge, córkę generała, z którą zaręczył się już na początku 1800 roku. Po zaledwie trzech semestrach nauki (1800) przerwał studia i został wolontariuszem w pruskim ministerstwie gospodarki w Berlinie. Krok ten spowodowany był m.in. wolą rodziny narzeczonej, aby został urzędnikiem państwowym.

W latach 1808–1810 redagował w Dreźnie pismo artystyczne Phoebus, a także periodyk Berliner Abendblatter.

Popełnił samobójstwo w pobliżu Wannsee w okolicach Berlina. Zastrzelił się wraz ze swoją przyjaciółką, Henriettą Vogel.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Zasłynął głównie jako dramaturg, autor licznych sztuk, m.in.:

  • Amphitryon (1805-1807),
  • Książę Homburg (1810, wydanie polskie 1910),
  • Kasia z Heilbronnu albo próba ognia (1810),
  • Penthesilea (1811, wydanie polskie 1938),
  • Rozbity dzban (1811, wydanie polskie 1953).

Uważany za twórcę niemieckiej nowelistyki psychologicznej, np.:

  • Markiza z O... (1808),
  • Michał Kohlhaas (1808),
  • Zaręczyny w San Domingo (1811).

Kluczowym pismem teoretycznym Kleista jest O teatrze marionetek.

Wybory polskie:

  • Dzieła wybrane (1960),
  • Dramaty i nowele (1969).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]