Herajon na Samos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pythagorion i Herajon na wyspie Samosa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Heraion.JPG
Kraj  Grecja
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, III
Numer ref. 595
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1992
na 16. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Grecji
Mapa lokalizacyjna Grecji
Pythagorion i Herajon na wyspie Samos
Pythagorion i Herajon na wyspie Samos
Ziemia37°40′19,1″N 26°53′07,9″E/37,671972 26,885528

Herajon na Samos (gr. Ηραίον Σάμου) – starożytna świątynia Hery, obecnie stanowisko archeologiczne na greckiej wyspie Samos.

W 1992 roku herajon został wpisany wraz z pitagorejonem na listę światowego dziedzictwa UNESCO[1].

Świątynia została wzniesiona około 570–550 p.n.e.[2] przez Rojkosa i Teodorosa z Samos (na miejscu dwóch starszych herajonów z VIII i VII wieku p.n.e.). Jeszcze w tym samym stuleciu świątynia jednak spłonęła (zniszczona przez Persów) i została odbudowana w 525 roku p.n.e. za panowania Polikratesa. Miała wymiary 108 na 55 metrów, co czyniło ją czterokrotnie większą od Partenonu w Atenach. Stała na miejscu mitycznych narodzin bogini Hery i była jednym z najważniejszych miejsc jej kultu w starożytnej Grecji.

Do naszych czasów zachowała się jedna kolumna (o połowie pierwotnej wysokości) oraz kilka zdekompletowanych posągów. Stanowisko archeologiczne obejmuje także pozostałości Wielkiego Ołtarza, Świętej Drogi i Hekatombeonu.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b UNESCO: Pythagoreion and Heraion of Samos (ang.). [dostęp 2017-03-06].
  2. według Encyklopedia sztuki starożytnej, s. 278,497

Bibliografia[edytuj]

  • Encyklopedia sztuki starożytnej, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1974, str. 214
  • Rusin, Wiesława, Grecja. Wyspy, seria: Praktyczny przewodnik, Wydawnictwo Pascal, Bielsko-Biała 2007, str. 147-148