Herb diecezji toruńskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb diecezji toruńskiej
Herb diecezji toruńskiej
Herb diecezji toruńskiej
Typ herbu diecezjalny
Wprowadzony 30 stycznia 2002
Flaga z herbem diecezji toruńskiej

Herb diecezji toruńskiejsymbol heraldyczny diecezji toruńskiej, zatwierdzony przez biskupa toruńskiego Andrzeja Suskiego dekretem z 30 stycznia 2002 roku.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Przedstawia na tarczy czwórdzielnej, w polu pierwszym, błękitnym, Baranka Bożego – srebrnego z nimbem, podtrzymującego srebrną chorągiewkę z czerwonym krzyżem na złotym drzewcu.

W polu drugim, czerwonym, ma orła srebrnego wzlatującego, ze złotym dziobem, szponami i nimbem. W polu trzecim, srebrnym, umieszczona jest kotwica czarna. W polu czwartym, złotym, widnieje majuskułą "M" czarna.

Pola górne – symbolizują patronów katedry toruńskiej – baranek św. Jana Chrzciciela, orzeł – św. Jana Ewangelistę. Kotwica pochodzi z herbu pierwszego biskupa toruńskiego – Andrzeja Suskiego. Litera M nawiązuje do patronki diecezji: Matki Bożej Nieustającej Pomocy[1].

Herb diecezji znajduje się też na białej fladze diecezjalnej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Herb Diecezji Toruńskiej – Diecezja Toruńska, diecezjatorun.pl [dostęp 2017-03-26] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Polska Heraldyka kościelna-tradycja i współczesność. Kraków: 2007.