Herszel Cam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gercel Cam
Герцель Янкелевич Цам
Ilustracja
Herzel Jankielewicz Cam w mundurze kapitana
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1842
Horyńgród

Data i miejsce śmierci

1915
Tomsk

Przebieg służby
Lata służby

18521893

Siły zbrojne

Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego

Stanowiska

dowódca kompanii

Późniejsza praca

działacz społeczności żydowskiej

Odznaczenia
Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie)

Gercel Jankielewicz Cam (ros. Герцель Янкелевич Цам, Herszel Jankiel Cam[1], ur. 25 stycznia 1842 w Horyńgrodzie, zm. w 1915 w Tomsku) – rosyjski oficer, kantonista, kapitan[1] armii carskiej, działacz społeczności żydowskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jeden z dziewięciu[2] rosyjskich oficerów wyznania mojżeszowego w XIX w. (nie licząc lekarzy wojskowych) i jedyny, który osiągnął stopień kapitana. Schwytany przez łapaczy (chapunów) w 1852[3][4] r. szkolił się w batalionie kantonistów od 9 roku życia[5]. W wieku 17 lat[5] Cam wszedł do czynnej służby wojskowej i został wysłany do Tomska. W 1858 został szeregowym[3][6][4]. W 1876 r.[3] Herszel Cam z rekomendacji oficerów pułku został mianowany chorążym[3][4] przez cesarza Aleksandra II[5].

W 1887 roku awansował na sztabskapitana. Z rozkazu ministra wojny Piotra Wannowskiego, który uważał, że Żyd nie może być starszym adiutantem w administracji prowincji, został przeniesiony do służby czynnej jako dowódca kompanii, gdzie osiągnął wzorowe wyniki[3][6][4][5]. Jednak ani jeden wniosek o awansie złożony przez jego przełożonych nie został rozpatrzony pozytywnie[6][4].

W 1893 roku, po kilkudziesięciu[7][8] latach służby wojskowej, zrezygnował, otrzymując stopień kapitana[3][6][4].

Następnie był aktywnym działaczem społeczności żydowskiej w Tomsku, gdzie przyczynił się do budowy tamtejszej synagogi wojskowej(ros.)[3]. Był autorem publikacji Historia powstania wojskowej szkoły modlitewnej w Tomsku («История возникновения в Томске военно-молитвенной солдатской школы»), wydanej w Tomsku w 1909 r.[6][4]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Andrzej Nieuważny. Zakazy dla „wrogów Chrystusowych”. „Rzeczpospolita Polska”, 2010-08-26. Warszawa. [dostęp 2019-10-23]. 
  2. Ushi Derman: The Hatfonim Are Coming: Kidnapping of Jewish Children in Tsarist Russia. bh.org.il. [dostęp 2019-10-23]. (ang.).
  3. a b c d e f g Цам Герцель Янкелев. [w:] Энциклопедия Биографий [on-line]. biografija.neo-trend.ru. [dostęp 2019-10-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-23)]. (ros.).
  4. a b c d e f g Цам, Герцель Янкелев. [w:] JewAge [on-line]. jewage.org. [dostęp 2019-10-23]. (ros.).
  5. a b c d Цам Герцель Янкелевич. [w:] Белая Россия – Общественно-исторический клуб [on-line]. belrussia.ru, 2013-11-25. [dostęp 2019-10-23]. (ros.).
  6. a b c d e Цам Цви Херц. [w:] Электронная еврейская энциклопедия [on-line]. eleven.co.il. [dostęp 2018-10-23]. (ros.).
  7. Po 35 latach: Цам, Герцель Янкелев. [w:] JewAge [on-line]. jewage.org. [dostęp 2019-10-23]. (ros.).
  8. Po 41 latach: Цам Герцель Янкелевич. [w:] Белая Россия – Общественно-исторический клуб [on-line]. belrussia.ru, 2013-11-25. [dostęp 2019-10-23]. (ros.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]