Hiob (Tywoniuk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hiob
Dmytro Tywoniuk
metropolita czelabiński i złatoustowski
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 6 listopada 1938
Poczajów
metropolita czelabiński i złatoustowski
Okres sprawowania 2000–2011
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia czelabińska i złatoustowska
Śluby zakonne 20 czerwca 1968
Diakonat 1969
Prezbiterat 1 czerwca 1969
Sakra biskupia 3 stycznia 1975
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 3 stycznia 1975
Konsekrator Pimen
Współkonsekratorzy Filaret (Denysenko), Juwenaliusz (Pojarkow), Pitirim (Nieczajew), Włodzimierz (Sabodan), Serapion (Fadiejew), Chryzostom (Martiszkin)

Hiob, imię świeckie Dmitrij Jakowlewicz Tywoniuk, ros.Дмитрий Яковлевич Тывонюк, Dmytro Jakowycz Tywoniuk, ukr. Дмитро Якович Тивонюк (ur. 6 listopada 1938 w Poczajowie) – metropolita Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Po zakończeniu szkoły podstawowej został posłusznikiem w Ławrze Poczajowskiej, z której został przeniesiony do klasztoru Trójcy Świętej w Bałcie. W 1957 rozpoczął naukę w seminarium duchownym w Kijowie. Był zmuszony przerwać ją z powodu obowiązku służby wojskowej; dyplom seminarium otrzymał w analogicznej placówce w Odessie. W 1967, kontynuując wyższe studia teologiczne w Moskiewskiej Akademii Duchownej, został posłusznikiem w Ławrze Troicko-Siergijewskiej. 20 czerwca 1968 złożył śluby wieczyste, przyjmując imię zakonne Hiob na cześć św. Hioba Poczajowskiego. W 1969 uzyskał dyplom kandydata teologii, zaś metropolita kruticki i kołomieński Pimen wyświęcił go na diakona, zaś 1 czerwca na hieromnicha. Hieromnich Hiob został skierowany do parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Czycie. W 1974 otrzymał godność ihumena. Ukończył również studia doktoranckie w dziedzinie teologii. 26 grudnia 1974 został archimandrytą.

3 stycznia 1975 miała miejsce jego chirotonia na biskupa zarajskiego, wikariusza eparchii moskiewskiej. W uroczystości wzięli udział patriarcha Pimen, metropolici: kijowski i halicki, egzarcha Ukrainy Filaret, tulski i bielowski Juwenaliusz, arcybiskupi wołokołamski Pitirim i dmitrowski Włodzimierz oraz biskupi podolski Serapion oraz kurski i biełgorodzki Chryzostom. Jako biskup zarajski biskup Hiob został zwierzchnikiem patriarszych parafii w Kanadzie i tymczasowo patriarszych parafii w Stanach Zjednoczonych. Funkcję tę spełniał do czerwca 1976. 30 listopada 1988 wyznaczony na arcybiskupa kostromskiego i galickiego. Po roku został przeniesiony do eparchii żytomierskiej i owruckiej, zaś w 1996 – do eparchii czelabińskiej i złatoustowskiej. 25 lutego 2000 otrzymał godność metropolity.

Jako arcybiskup żytomierski i owrucki był jednym z hierarchów, którzy przyczynili się do odsunięcia metropolity Filareta (Denysenki) z metropolii kijowskiej, a następnie do jego zawieszenia w stanie duchownym[1].

W 2011 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego przeniósł go w stan spoczynku, podając jako przyczynę jego zły stan zdrowia. Jako miejsce stałego pobytu hierarchy wyznaczono Moskwę[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Kasjan (Jarosławski)
Biskup kostromski i galicki
1988 – 1989
Następca
Aleksander (Mogilow)
Poprzednik
Jan (Bodnarczuk)
Biskup żytomierski
1989 – 1996
Następca
Guriasz (Kuźmenko)