Homografia (językoznawstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy językoznawstwa. Zobacz też: funkcja homograficzna – rodzaj funkcji wymiernej.

Homografia – ortograficzna tożsamość słów różniących się sposobem ich wymawiania oraz znaczeniem[1]. W języku polskim homografia przeważnie łączy się z homofonią, np. "zgniły" jako 3. os. l. mn. czasu przeszłego czasownika "zgnić" i jako przymiotnik w mianowniku l. poj. a także gra jako 3. os. l. poj. czasu teraźniejszego czasownika grać i jako rzeczownik gra w mianowniku. Istnieją jednak w języku polskim także słowa homograficzne, ale nie homofoniczne, np. odmienne czytane cis jak dźwięk i jako roślina, czy czasowniki zamarzać (od mróz) i zamarzać (od morzyć). Słowa homograficzne nazywane są homogramami[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b Polański 1999 ↓, s. 239.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Polański: Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław: Ossolineum, 1999. ISBN 83-04-04445-5.