Hongwu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hongwu
Imię chińskie osobiste
Pismo tradycyjne 元璋
Hanyu pinyin Yuánzhāng
Imię chińskie świątynne
Pismo tradycyjne 太祖
Hanyu pinyin Tàizǔ
Imię chińskie pośmiertne
Pismo tradycyjne 高帝
Hanyu pinyin Gāodì
Nazwisko rodowe chińskie
Pismo tradycyjne
Hanyu pinyin Zhū
ilustracja
cesarz Chin
Okres panowania od 1368
do 1398
Era panowania Hóngwǔ (洪武)
Poprzednik Huizong
Następca Jianwen
Dane biograficzne
Dynastia Ming
Data urodzenia 21 października 1328
Data śmierci 24 czerwca 1398
Miejsce spoczynku Mauzoleum Ming Xiaoling

Hongwu (ur. 21 października 1328, zm. 24 czerwca 1398) – pierwszy cesarz Chin (1368-1398) z dynastii Ming.

Urodził się jako Zhu Yuanzhang (朱元璋) w biednej rodzinie chłopskiej w prowincji Jiangsu w gminie Pei. Ponieważ rodzina głodowała, część rodzeństwa została oddana przez rodziców. Gdy miał 16 lat reszta jego rodziny zginęła w wyniku powodzi Żółtej Rzeki. Znalazł schronienie w klasztorze buddyjskim, który wkrótce musiał opuścić z powodu braku pieniędzy w klasztorze. Następnie podróżował żebrząc o jedzenie. Po trzech latach wrócił do klasztoru, gdzie nauczył się czytać i pisać. W 1352, gdy miał 24 lata, wojska mongolskiej dynastii zburzyły klasztor walcząc z miejscową rebelią, jedną z wielu w Chinach. Zhu przyłączył się do jednej z nich szybko stając się przywódcą dzięki swoim umiejętnościom. Dołączył do powstania czerwonych turbanów, poślubił córkę przywódcy powstania i w 1355, w wieku 27 lat został dowódcą armii chłopskiej. W 1366[1] został wybrany na przywódcę powstania. Dwa lata później, w wyniku zwycięskiego marszu na Pekin sięgnął po koronę cesarską.

W czasie swoich rządów prowadził politykę polepszenia bytu ludu. Wprowadzone zostały spisy w celu równomiernego rozłożenia podatków. Zaległe podatki dotyczące biednych zostały umorzone. Skonfiskowana ziemia arystokracji mongolskiej został rozdzielona między chłopów[2]. Dzięki pracom irygacyjnych rozwijało się rolnictwo. Ułatwiał bezrolnym chłopom posiadanie ziemi. Wprowadził papierowy pieniądz[potrzebny przypis].

Po śmierci pochowano go w mauzoleum Ming Xiaoling koło Nankinu.

Przypisy

  1. Charles P. Fitzgerald: Chiny. Zarys historii kultury. Wyd. I. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974, s. 438.
  2. Praca zbiorowa Dzieje świata. Chronologiczny przegląd ważniejszych wydarzeń. , Warszawa 1990, s.161.

Bibliografia[edytuj]


Poprzednik
Huizong
Cesarz Chin
1368-1398
Następca
Jianwen