II bitwa pod Zurychem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
II bitwa pod Zurychem
II koalicja antyfrancuska
Ilustracja
François Bouchot: Bitwa pod Zurychem
Czas 25-26 września 1799
Miejsce Zurych
Terytorium Republika Helwecka
Wynik zwycięstwo Francji
Strony konfliktu
Francja Niemcy
Rosja
Dowódcy
André Masséna Aleksander Rimski-Korsakow
Friedrich von Hotze
Siły
75 000 60 000
Straty
nieznane 22 000
Położenie na mapie Zurychu
Mapa lokalizacyjna Zurychu
miejsce bitwy
miejsce bitwy
Położenie na mapie Szwajcarii
Mapa lokalizacyjna Szwajcarii
miejsce bitwy
miejsce bitwy
47°N 9°E/47,366667 8,550000
II koalicja antyfrancuska

Civita Castellana - Stockach - Cassano - Trebbia - Mantua - Novi - Bergen - Castricum - Genua - Stockach - Montebello - Marengo - Höchstädt - Hohenlinden - Kopenhaga - Algeciras


Kampania szwajcarska: Zurych (I) * Zurych (II)

II bitwa pod Zurychem – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 2526 września 1799 roku podczas wojny Francji z drugą koalicją.

Po tym, jak został wyparty w czerwcu z Zurychu, generał André Masséna zajął ufortyfikowane pozycje na wzgórzu Zürichberg. Zurych opanowały w tym czasie wojska rosyjskie dowodzone przez generała Korsakowa. Spodziewano się, że Korsakowa wzmocni wkrótce idący przez przełęcz Świętego Gottharda Aleksandr Suworow. Tak się jednak nie stało i Suworow nie dotarł do Zurychu. Przyczyniły się do tego niewielkie siły wysłane przez Massénę, które tak skutecznie nękały Rosjan i Austriaków, że ci zmuszeni zostali do odwrotu. Francuskie zwycięstwo spowodowało, że Rosja wycofała się z drugiej koalicji.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Siły sprzymierzonych w znacznym stopniu przewyższały francuskie, toteż Korsakow wysłał ponad połowę swej armii (około 60 000 żołnierzy) by obeszła pozycje francuskie i odcięła Francuzom drogi odwrotu. Masséna (75 000 żołnierzy) zaatakował część wojsk austriacko-rosyjskich, które pozostały przy Korsakowie i pobił je, zdobywając całą artylerię, zaopatrzenie i zadając nieprzyjacielowi straty wielkości 8 000 żołnierzy.

Przez większość czasu walka toczyła się na obu brzegach rzeki Limmat. Następnie walki przeniosły się pod bramy Zurychu, a na koniec toczyły się wewnątrz miasta. Na prawym brzegu rzeki Francuzami dowodził generał Nicolas Charles Oudinot, a na lewym brzegu – generał Édouard Mortier. W tym samym czasie generał Nicolas Jean de Dieu Soult zaatakował i pobił nad rzeką Linth Austriaków, którymi dowodził feldmarszałek Friedrich von Hotze (zginął już na początku bitwy).

Następnie Masséna obszedł Austriaków i po błyskotliwym natarciu kompletnie pobił całą armię austriacko-rosyjską, zmuszając ją do ostatecznego odwrotu. Austriacy i Rosjanie stracili 14 000 zabitych, rannych i jeńców.

Po bitwie[edytuj | edytuj kod]

Dzięki temu zwycięstwu Francuzi uniknęli planowanej na swój kraj inwazji, gdyż zniechęcona Rosja wycofała się z drugiej koalicji. Wyparcie Austriaków i Rosjan ze Szwajcarii oznaczało przywrócenie utworzonej w 1798 roku przez Francuzów Republiki Helweckiej.