ITV (Wielka Brytania)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy systemu regionalnych nadawców telewizyjnych działających w Wielkiej Brytanii do lat 90. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

ITV (Independent Television, Niezależna Telewizja) - dawna sieć regionalnych stacji telewizyjnych w Wielkiej Brytanii, wspólnie obejmujących swym zasięgiem cały obszar kraju. Powstała na mocy ustawy Television Act z 1954[1], której celem było stworzenie konkurencji na rynku telewizyjnym wobec ówczesnego monopolisty, BBC.

Obecnie sieć na terenie Anglii i Walii została de facto zastąpiona przez kanał ITV1, którego właścicielem jest ITV plc. Niezależne kapitałowo stacje działają tylko w Szkocji i Irlandii Północnej, jednak i one wypełniają znaczną część swojej ramówki produkcjami ITV plc.

Historia[edytuj | edytuj kod]

1954-1990[edytuj | edytuj kod]

Regiony koncesyjne oraz obsługujący je nadawcy w 1962

Ustawa z 1954 dzieliła obszar Wielkiej Brytanii na 12 regionów i przewidywała przeprowadzanie przetargów na czasową koncesję na nadawanie programu telewizyjnego w każdym z nich. W niektórych regionach dopuszczano także podział na koncesję na nadawanie w dni powszednie oraz w weekend. Pierwszy przydział koncesji miał miejsce w latach 1954-1962, w miarę jak następowało techniczne tworzenie sieci. Kolejne poważne zmiany w strukturze koncesjonariuszy miały miejsce w latach: 1964, 1968, 1974 i 1982, zaś liczba regionów koncesyjnych urosła do 15. Poszczególne stacje sieci współpracowały ze sobą na gruncie programowym (m.in. były współudziałowcami firmy ITN, produkującej dla nich wspólne serwisy informacyjne), ale działały pod własnymi nazwami, zaś pojęcie ITV miało charakter głównie potoczny jako obiegowe określenie dla wszystkich kanałów oraz prawny. Bodaj najbardziej znaną w Polsce spośród używanych wówczas marek jest Thames Television, której plansza i charakterystyczny sygnał dźwiękowy poprzedza każdy odcinek programu The Benny Hill Show.

Reformy od roku 1990[edytuj | edytuj kod]

W 1990 system został gruntownie zreformowany przez ustawę Broadcasting Act[2] (znowelizowaną następnie w 1996). Zmiany umożliwiły rozpoczęcie procesu głębszej konsolidacji stacji i tworzenia z nich jednej, ogólnokrajowej sieci. Już we wrześniu 1989 większość stacji wprowadziła wspólną identyfikacją wizualną, której centralnym elementem były litery ITV (jednak jeszcze przez wiele lat łączono je z logotypami poszczególnych stacji, dzięki czemu widz wciąż mógł odróżnić, którą z nich ogląda). Także ramówka stawała się coraz bardziej jednolita.

Regiony koncesyjne oraz obsługujący je nadawcy do 2008 roku. Wielkimi literami zaznaczono kanały nadające poza marką ITV1

Równocześnie przez całe lata 90. trwał proces kapitałowego scalania nadawców z poszczególnych regionów. W ich wyniku wyłonili się dwaj główni gracze - Granada oraz Carlton. 2 lutego 2004 obie firmy połączyły się, tworząc spółkę ITV plc. Do 2008 każda z koncesji należała formalnie do innej firmy, lecz za sprawą powiązań kapitałowych ogromna większość sieci, obejmująca całą Anglię i Walię, była kontrolowana przez ITV plc, która nadawała na wszystkich swoich analogowych częstotliwościach jeden, choć rozszczepiany regionalnie, kanał ITV1. Począwszy od 2008, wszystkie koncesje w Anglii i Walii zostały skupione w rękach firmy ITV Broadcasting Ltd., spółki zależnej ITV plc.

Szkocja i Irlandia Północna[edytuj | edytuj kod]

W Szkocji w ramach systemu ITV nadawany jest kanał STV, zaś w Irlandii Północnej UTV. Oba zachowują kapitałową i organizacyjną niezależność od ITV plc, ale blisko współpracują z tym nadawcą programowo.

[edytuj | edytuj kod]

Logo ITV zmieniało się 2 razy, od 1977 do 1980 logo składało się z niebieskiego tła i z napisu ITV, od 1980 do 1989 logo składało się z czarnego tła i z napisu ITV, w ostatnich 10 latach istnienia logo składało się z białego napisu ITV litera V była niebieska.

Przypisy

  1. Television Act 1954 [dostęp 2010-07-24]
  2. Broadcasting Act 1990 [dostęp 2010-07-24]