Igor Kowalenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Igor Kowalenko
Igor Kovalenko 2013.JPG
Igor Kowalenko, Trzcianka 2013
Państwo  Ukraina
 Łotwa (od 2013)
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1988
Nowomoskowsk
Tytuł szachowy arcymistrz (2011)
Ranking FIDE 2650 (01.10.2014)
Miejsce w kraju 2
Gnome-go-next.svg Łotewscy arcymistrzowie szachowi

Igor Kowalenko, łot. Igors Kovaļenko, ros. Игорь Викторович Коваленко (ur. 29 grudnia 1988 w Nowomoskowsku) – ukraiński szachista, reprezentant Łotwy od 2013[1], arcymistrz od 2011 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W 2006 r. podzielił III m. w finale mistrzostw Ukrainy juniorów do 18 lat. W 2007 r. zwyciężył (wspólnie z Dmitrijem Maksimowem) w kołowym turnieju w Dniepropetrowsku[2] oraz zajął I m. w Orle. W 2008 r. zwyciężył w dwóch turniejach, rozegranych w Ałuszcie oraz Lipiecku. Normy na tytuł arcymistrza wypełnił w latach Ałuszcie (2009 – I m.), Rostowie nad Donem (2010, memoriał Igora Bondarewskiego – I m.) oraz Moskwie (2011, turniej Moscow Open E – dz. II m. za Władimirem Biełousem, wspólnie z m.in. Siergiejem Tiwiakowem i Yu Yangyi). W 2011 r. podzielił II m. (za Dmitrijem Kokariewem, wspólnie z Denisem Chismatulinnem) w Iżewsku. W 2012 r. zdobył tytuł drużynowego mistrza Ukrainy[3], zwyciężył w Kałudze, podzielił I m. (wspólnie z Nikołajem Kabanowem i Aleksiejem Goganowem) w memoriale Lwa Poługajewskiego w Samarze oraz zajął II m. (za Antonem Szomojewem) w Iżewsku. W 2013 r. samodzielnie zwyciężył w memoriale Lwa Poługajewskiego w Samarze[4], podzielił również I m. w Woroneżu (wspólnie z Jurijem Kuzubowem i Olegiem Korniejewem) oraz Kazaniu (wspólnie z Andriejem Charłowem i Dmitrijem Kriakwinem). W 2014 r. odniósł szereg sukcesów – zwyciężył w memoriale Paula Keresa w Tallinnie (szachy szybkie)[5], otwartych turniejach w Zalakaros[6], Çeşme[7] i Lipawie[8] oraz w turnieju strefowym (eliminacji mistrzostw świata), również w Lipawie[9].

Dwukrotnie zdobył złote medale indywidualnych mistrzostw Łotwy (2013[10], 2014[11]).

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lipca 2014 r., z wynikiem 2650 punktów zajmował wówczas 2. miejsce (za Aleksiejem Szyrowem) wśród łotewskich szachistów[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]