Samara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Samara
Самара
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Rosja

Obwód

 samarski

Burmistrz

Oleg Fursow

Powierzchnia

541,4 km²

Wysokość

100 m n.p.m.

Populacja (2020)
• liczba ludności
• gęstość


1 156 659
2136,16 os./km²

Nr kierunkowy

+7 (846)

Kod pocztowy

443000-443125

Tablice rejestracyjne

63

Podział miasta

9 dzielnic

Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej znajduje się punkt z opisem „Samara”
Położenie na mapie Europy
Mapa konturowa Europy, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Samara”
Położenie na mapie obwodu samarskiego
Mapa konturowa obwodu samarskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Samara”
Ziemia53°12′07″N 50°09′34″E/53,201944 50,159444
Strona internetowa
Portal Rosja

Samara (ros. Самара, w latach 1935–1991 Kujbyszew, cyrylica: Куйбышев) – miasto w Rosji, port rzeczny nad Wołgą. Stolica obwodu samarskiego. Wielki ośrodek przemysłu maszynowego, metalowego, petrochemicznego, spożywczego i lekkiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samara została założona w 1586 jako warownia do obrony przed najazdami Tatarów. Od 1688 jest miastem, w 1851 została stolicą guberni. Od drugiej połowy XIX wieku ważny węzeł kolejowy. W 1883 miasto miało 63,5 tys. mieszkańców, do 1897 liczba wzrosła do 91,6 tys. W latach 1918–1919 w rękach sił antybolszewickich, potem część ZSRR. Od 1928 stolica obwodu. W 1935 zmieniono nazwę Samary na cześć zmarłego Waleriana Kujbyszewa.

Podczas II wojny światowej w mieście znalazło się szereg instytucji ewakuowanych z zagrożonej nadejściem wojsk niemieckich Moskwy i tymczasowo pełniło ono niektóre funkcje stolicy ZSRR. Przeniesiono tu m.in. placówki dyplomatyczne. Ambasadorem Polski w ZSRR został w 1941 prof. Stanisław Kot, który niebawem przybył do Kujbyszewa, organizując wszechstronną pomoc dla Polaków, którzy masowo przybywali do tworzącej się Armii Polskiej.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Oświata[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Samary (Kujbyszewa) mieściła się w latach 1944–1964 Kujbyszewska Suworowska Szkoła Wojskowa.

Sport[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Z okazji 150 rocznicy zamontowania pierwszego grzejnika w Sankt Petersburgu, którego wynalazcą był Franz San Galli, na początku sezonu grzewczego 2005, przed elektrociepłownią w Samarze stanął 31 tonowy pomnik żeliwnego kaloryfera (wykonany przez lokalnego artystę rzeźbiarza Nikołaja Kuklewa).

W czasie bułgarskiego powstania kwietniowego 1876 r. mieszkańcy Samary materialnie i duchowo wspierali powstańców. Jednym z symboli mających wzmocnić ducha Bułgarów miała być chorągiew, jednak powstanie upadło, zanim zdążono ją przekazać. Dopiero podczas rosyjsko-tureckiej wojny pod Ploeszti 18 maja 1877 r. oddano flagę bułgarskiemu wojsku.

Polacy w Samarze[edytuj | edytuj kod]

Kościół Najświętszego Serca Jezusa

W Samarze urodzili się m.in.:

Polacy mieszkający w Samarze zbudowali w latach 1902–1906 działający do dziś tzw. Kościół Polski (architekt: Tomasz Bohdanowicz-Dworzecki)[1][2].

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rys historyczny na stronie parafii [dostęp 2013-01-12] [zarchiwizowane z adresu 2012-10-30] (ros.).
  2. Gorod Samara – Chram Preswiatogo Sierdca Iisusa Rimsko-Katoliczeskoj Cerkwi [dostęp 2013-01-12] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-08] (ros.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]