Samara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w Rosji. Zobacz też: inne obiekty o tej nazwie.
Samara
Самара
Ilustracja
Wieżowiec, Cerkiew św. Grzegorza, Monument chwały, Stary most, Makieta Burana, Historyczna część miasta
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód samarski
Burmistrz Oleg Fursow
Powierzchnia 465,97 km²
Populacja (2014)
• liczba ludności

1 172 348
Nr kierunkowy +7 (846)
Kod pocztowy 443000-443125
Tablice rejestracyjne 63
Podział miasta 9 dzielnic
Położenie na mapie obwodu samarskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu samarskiego
Samara
Samara
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Samara
Samara
Ziemia53°12′07″N 50°09′34″E/53,201944 50,159444
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Samara (ros. Самара, w latach 1935-1991 Kujbyszew, cyrylica: Куйбышев) – miasto w Rosji, port rzeczny nad Wołgą. Stolica obwodu samarskiego. Wielki ośrodek przemysłu maszynowego, metalowego, petrochemicznego, spożywczego i lekkiego.

Historia[edytuj]

Samara została założona w 1586 jako warownia do obrony przed najazdami Tatarów. Od 1688 jest miastem, w 1851 została stolicą guberni. Od drugiej połowy XIX wieku ważny węzeł kolejowy. W 1883 miasto miało 63,5 tys. mieszkańców, do 1897 liczba wzrosła do 91,6 tys. W latach 1918-1919 w rękach sił antybolszewickich, potem część ZSRR. Od 1928 stolica obwodu. W 1935 zmieniono nazwę Samary na cześć zmarłego Waleriana Kujbyszewa.

Podczas II wojny światowej w mieście znalazło się szereg instytucji ewakuowanych z zagrożonej nadejściem wojsk niemieckich Moskwy i tymczasowo pełniło ono niektóre funkcje stolicy ZSRR. Przeniesiono tu m.in. placówki dyplomatyczne. Ambasadorem Polski w ZSRR został w 1941 prof. Stanisław Kot, który niebawem przybył do Kujbyszewa, organizując wszechstronną pomoc dla Polaków, którzy masowo przybywali do tworzącej się Armii Polskiej.

Komunikacja[edytuj]

Oświata[edytuj]

Na terenie Samary (Kujbyszewa) mieściła się w latach 1944-1964 Kujbyszewska Suworowska Szkoła Wojskowa.

Sport[edytuj]

Ciekawostki[edytuj]

Z okazji 150 rocznicy zamontowania pierwszego grzejnika w Sankt Petersburgu, którego wynalazcą był Franz San Galli, na początku sezonu grzewczego 2005, przed elektrociepłownią w Samarze stanął 31 tonowy pomnik żeliwnego kaloryfera (wykonany przez lokalnego artystę rzeźbiarza Nikołaja Kuklewa).

W latach 1941-43 miasto przezywano Drugim Baku, gdyż sprowadzono tu ponad 5000 pracowników naftowych ze stolicy Azerbejdżanu w celu przyspieszenia wydobycia ropy.

W czasie bułgarskiego powstania kwietniowego 1876 r. mieszkańcy Samary materialnie i duchowo wspierali powstańców. Jednym z symboli mających wzmocnić ducha Bułgarów miała być chorągiew. Niestety powstanie upadło, zanim zdążono ją przekazać. Dopiero podczas rosyjsko-tureckiej wojny pod Ploeszti 18 maja 1877 r. oddano flagę bułgarskiemu wojsku.

Polacy w Samarze[edytuj]

Kościół Najświętszego Serca Jezusa

W Samarze urodzili się m.in.:

Polacy mieszkający w Samarze zbudowali w latach 1902-1906 działający do dziś tzw. Kościół Polski (architekt: Tomasz Bohdanowicz-Dworzecki)[1][2].

Miasta partnerskie[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]