Kaługa (miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta . Zobacz też: inne znaczenie słowa „Kaługa”.
Kaługa
ros. Калуга
Ilustracja
Kaługa dziś
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód kałuski
Burmistrz Konstantin Gorobtsov
Populacja (2015)
• liczba ludności

342, 936
Nr kierunkowy +7 (4842)
Kod pocztowy 248000
Położenie na mapie obwodu kałuskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kałuskiego
Kaługa
Kaługa
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Kaługa
Kaługa
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Kaługa
Kaługa
Ziemia 54°32′N 36°16′E/54,533333 36,266667
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Kaługa (ros. Калу́га) – miasto w Rosji, stolica obwodu kałuskiego.

Miasto położone jest na południowy zachód od Moskwy, nad rzeką Oką. Liczy około 343 tys. mieszkańców (2015).

Historia[edytuj]

Założone w 1371 roku. Podczas wojny moskiewskiej w 1613 roku w rejon Kaługi dotarły oddziały Rzeczypospolitej pod dowództwem hetmana kozackiego Piotra Konaszewicza-Sahajdacznego. Jednym z najsłynniejszych mieszkańców miasta był syn polskiego zesłańca, Konstantin Ciołkowski – przez wielu uważany za ojca teorii technologii silników i wyrzutni rakietowych.

Zsyłki Polaków[edytuj]

Radzieckie koszary w tym mieście były pierwszym etapem docelowym żołnierzy AK obwodów wileńskiego i nowogródzkiego po zdradzieckim aresztowaniu ich oddziałów w okolicach Wilna w czerwcu 1944 roku. Akcja wojskowa Armii CzerwonejBagration”, zmierzająca do przełamania niemieckiej linii obrony na froncie zachodnim ich teatru działań wojennych, doprowadziła do rozpoczęcia przez AK akcji „Burza”. Skutkiem tego oddziały leśne i miejskie AK podjęły się akcji zbrojnych na tyłach niemieckich i opanowania Wilna. Efektem tego była koncentracja oddziałów w miejscach znanych dowódcom radzieckim, po przełamaniu obrony niemieckiej, Rosjanie, łamiąc porozumienia z polskim dowództwem, otoczyli i aresztowali polskie oddziały AK. Wstępnym obozem przejściowym żołnierzy były litewskie Miedniki Królewskie – duże centrum kolejowe. Początkowo usiłowano większość zwykłych żołnierzy namówić do wstąpienia do oddziałów dywizji gen. Berlinga. Po masowej odmowie i wcześniejszej wywózce wyższych oficerów, Sowieci wywieźli tysiące żołnierzy w głąb Rosji. Głównym punktem zbiorczym wywózki była Kaługa. W kałuskich koszarach polskich jeńców „wcielono” do tzw. zapasowych pułków piechoty (zapasnoj strielkowyj połki), jako „element niepewny”. Po dłuższym postoju w Kałudze, jeńców przetransportowano w głębokie lasy do wyrębu drzewa.

W obozie przebywali między innymi Henryk Czyż, Bolesław Hebrowski, Stanisław Jasiukiewicz, Stanisław Lenartowicz, Bernard Ładysz.

Miasta partnerskie[edytuj]