Irene Epple

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Irene Epple
Irene Epple
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1957
Seeg, RFN
Klub TSV Seeg
Debiut w PŚ Sezon 1972/1973
Pierwsze punkty w PŚ 15.03 1973, Naeba
(8. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 3.12 1975, Val d'Isère (2. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  RFN
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Lake Placid 1980 Slalom
Mistrzostwa świata
Srebro
Ga-Pa 1978 Zjazd
Srebro
Lake Placid 1980 Slalom
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1981/1982
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1978/1979
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1983/1984
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1981/1982
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1978/1979
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1980/1981
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1981/1982
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1983/1984
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1982/1983

Irene Epple-Waigel (ur. 18 czerwca 1957 w Seeg) – niemiecka narciarka alpejska reprezentująca RFN, wicemistrzyni olimpijska, dwukrotna medalistka mistrzostw świata oraz dwukrotna zdobywczyni Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata. Jej młodsza siostra, Maria, także uprawiała narciarstwo alpejskie.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na arenie międzynarodowej Irene Epple po raz pierwszy pojawiła się w sezonie 1972/1973. Pierwsze punkty w zawodach Pucharu Świata zdobyła 15 marca 1973 roku w japońskiej miejscowości Naeba, gdzie zajęła ósme miejsce w gigancie. Pierwsze podium w zawodach tego cyklu wywalczyła 3 grudnia 1975 roku w Val d'Isère, zajmując drugie miejsce w zjeździe. W zawodach tych uległa jedynie Bernadette Zurbriggen ze Szwajcarii. Swój pierwszy medal na międzynarodowej imprezie zdobyła podczas mistrzostw świata w Garmisch-Partenkirchen w 1978 roku, gdzie zajęła drugie miejsce w zjeździe, rozdzielając na podium Austriaczkę Annemarie Moser-Pröll oraz Szwajcarkę Doris de Agostini. Na tej samej imprezie zajęła także czwarte miejsce w gigancie, przegrywając walkę o podium z Moser-Pröll o 0,12 sekundy.

Największe sukcesy odnosiła w latach 1979-1984. W sezonie 1978/1979 dziewięć razy stawała na podium zawodów pucharowych. Chociaż nie odniosła żadnego zwycięstwa to zajęła trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, plasując się za Moser-Pröll i Hanni Wenzel z Liechtensteinu. Trzecia była także w klasyfikacji giganta, a w zjeździe była piąta. Przed dwa kolejne sezony była piątą zawodniczką klasyfikacji generalnej PŚ. W tym czasie odniosła swoje pierwsze zwycięstwa, wygrywając giganty 12 marca 1980 roku w Saalbach-Hinterglemm oraz 3 grudnia 1980 roku w Val d'Isère. W sezonie 1979/1980 była czwarta, a rok później trzecia w klasyfikacji giganta. W lutym 1980 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, gdzie w tej samej konkurencji była druga. Po pierwszym przejeździe giganta Epple zajmowała drugie miejsce, tracąc do prowadzącej Wenzel 0,42 sekundy. W drugim przejeździe osiągnęła czwarty czas, co dało jej jednak drugi łączny wynik i srebrny medal. Ostatecznie o 0,46 sekundy przegrała z Hanni Wenzel, a o 0,29 sekundy pokonała brązową medalistkę, Perrine Pelen z Francji.

Sezon 1981/1982 był najlepszym w jej karierze. Niemka dwanaście razy stawała na podium, z czego sześciokrotnie zwyciężała: 6 grudnia w Val d'Isère, 10 grudnia w Gressan, 8 stycznia w Pfronten oraz 4 marca 1982 roku w Waterville Valley wygrywała giganta, a 18 grudnia w Piancavallo i 14 stycznia 1982 roku w Pfronten była najlepsza w kombinacji. Wyniki te dały jej drugie miejsce w klasyfikacji generalnej oraz Małe Kryształowe Kule za zwycięstwa w klasyfikacjach giganta i kombinacji. Z mistrzostw świata w Schladming wróciła jednak bez medalu. W kombinacji była siódma, w zjeździe ósma, a w gigancie czternasta.

W czołowej dziesiątce Pucharu Świata plasowała się także w dwóch kolejnych latach. Kilkakrotnie stawała na podium, odnosząc trzy kolejne zwycięstwa: 9 stycznia 1983 roku w Verbier wygrała supergiganta, 7 grudnia 1983 roku w Val d'Isère wygrała zjazd, a cztery dni później była najlepsza w kombinacji. Zwycięstwo z 11 grudnia 1983 roku było jej ostatnim pucharowym triumfem i ostatnim zwycięstwem w międzynarodowych zawodach tej rangi. W sezonie 1982/1983 była szósta w klasyfikacji generalnej oraz trzecia w kombinacji, plasując się za Wenzel i Austriaczką Elisabeth Kirchler. W kolejnym sezonie była czwarta w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji kombinacji zajęła drugie miejsce, ulegając tylko Erice Hess ze Szwajcarii. W lutym 1984 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, zajmując 21. miejsce w gigancie i 23. miejsce w zjeździe.

Startowała także w sezonie 1984/1985, jednak nie osiągała wyników porównywalnych z poprzednimi sezonami. Na podium znalazła się tylko raz: 6 grudnia 1984 roku w Puy-Saint-Vincent była trzecia w zjeździe. Było to ostatnie podium w jej karierze. W klasyfikacji generalnej zajęła dopiero 35. miejsce. Na początku 1985 roku zakończyła karierę, nie startując na mistrzostwach świata w Bormio.

Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw kraju, w tym sześć złotych: w zjeździe w altach 1973, 1978 i 1981 oraz gigancie w latach 1975, 1976 i 1978. W 1980 roku została wybrana sportsmenką roku w RFN[1]. W 1992 roku ukończyła medycynę na Uniwersytecie Ludwika Maksymiliana w Monachium. W 2011 roku została odznaczona Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec[2].

Jej mężem jest niemiecki polityk Theodor Waigel, z którym ma syna[3].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
10. 8 lutego 1976 Austria Innsbruck Zjazd 1:46,16 min +2,75 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Rosi Mittermaier
15. 13 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 1:29,13 min +2,33 s Kanada Kathy Kreiner
19. 17 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:37,52 min +4,16 s Austria Annemarie Moser-Pröll
2.Silver medal.svg 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min +0,46 s Liechtenstein Hanni Wenzel
DNF 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 min - Liechtenstein Hanni Wenzel
21. 13 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Gigant 2:20,98 min +4,54 s Stany Zjednoczone Debbie Armstrong
23. 16 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Zjazd 1:13,36 min +2,29 s Szwajcaria Michela Figini

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
10. 8 lutego 1976 Austria Innsbruck Zjazd 1:46,16 min +2,75 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Rosi Mittermaier
15. 13 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 1:29,13 min +2,33 s Kanada Kathy Kreiner
2.FIS silver medal.png 1 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Zjazd 1:48,31 min +0,24 s Austria Annemarie Moser-Pröll
4. 4 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:41,15 min +0,87 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Maria Epple
19. 17 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:37,52 min +4,16 s Austria Annemarie Moser-Pröll
2.FIS silver medal.png 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min +0,46 s Liechtenstein Hanni Wenzel
DNF 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 min - Liechtenstein Hanni Wenzel
7. 31 stycznia 1982 Austria Schladming Kombinacja 8,99 pkt +38,28 pkt Szwajcaria Erika Hess
14. 2 lutego 1982 Austria Schladming Gigant 2:37,17 min +3,73 s Szwajcaria Erika Hess
8. 4 lutego 1982 Austria Schladming Zjazd 1:37,47 min +1,09 s Kanada Gerry Sorensen

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Austria Saalbach-Hinterglemm12 marca 1980 (gigant)
  2. Francja Val d'Isère3 grudnia 1980 (gigant)
  3. Francja Val d'Isère6 grudnia 1981 (gigant)
  4. Włochy Gressan10 grudnia 1981 (gigant)
  5. Włochy Piancavallo18 grudnia 1981 (kombinacja)
  6. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Pfronten8 stycznia 1982 (gigant)
  7. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Pfronten14 stycznia 1982 (kombinacja)
  8. Stany Zjednoczone Waterville Valley4 marca 1982 (gigant)
  9. Szwajcaria Verbier9 stycznia 1983 (supergigant)
  10. Francja Val d'Isère7 grudnia 1983 (zjazd)
  11. Francja Val d'Isère11 grudnia 1983 (kombinacja)
  • 11 zwycięstw (6 gigantów, 3 kombinacje, 1 supergigant i 1 zjazd)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Francja Val d'Isère3 grudnia 1975 (zjazd) – 2. miejsce
  2. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Pfronten8 stycznia 1977 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Szwajcaria Les Diablerets13 stycznia 1978 (zjazd) – 3. miejsce
  4. Szwajcaria Arosa17 marca 1978 (gigant) – 2. miejsce
  5. Włochy Piancavallo12 grudnia 1978 (gigant) – 3. miejsce
  6. Szwajcaria Meiringen17 stycznia 1979 (zjazd) – 2. miejsce
  7. Austria Schruns26 stycznia 1979 (zjazd) – 3. miejsce
  8. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Pfronten4 lutego 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
  9. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Pfronten4 lutego 1979 (zjazd) – 3. miejsce
  10. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Berchtesgaden6 lutego 1979 (gigant) – 2. miejsce
  11. Stany Zjednoczone Aspen8 marca 1979 (gigant) – 2. miejsce
  12. Stany Zjednoczone Heavenly Valley11 marca 1979 (gigant) – 3. miejsce
  13. Japonia Furano19 marca 1979 (gigant) – 3. miejsce
  14. Stany Zjednoczone Waterville Valley28 lutego 1980 (gigant) – 3. miejsce
  15. Kanada Mont-Sainte-Anne2 marca 1980 (gigant) – 2. miejsce
  16. Francja Val d'Isère3 grudnia 1980 (zjazd) – 3. miejsce
  17. Francja Val d'Isère4 grudnia 1980 (kombinacja) – 2. miejsce
  18. Austria Schruns12 stycznia 1981 (zjazd) – 3. miejsce
  19. Szwajcaria Nendaz22 stycznia 1981 (gigant) – 3. miejsce
  20. Austria Haus8 lutego 1981 (zjazd) – 2. miejsce
  21. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor10 lutego 1981 (gigant) – 3. miejsce
  22. Austria Saalbach19 grudnia 1981 (zjazd) – 3. miejsce
  23. Francja Saint-Gervais21 grudnia 1981 (kombinacja) – 3. miejsce
  24. Francja Chamonix22 grudnia 1981 (gigant) – 2. miejsce
  25. Szwajcaria Grindelwald14 stycznia 1982 (zjazd) – 2. miejsce
  26. Austria Bad Gastein20 stycznia 1982 (kombinacja) – 2. miejsce
  27. Stany Zjednoczone Aspen27 lutego 1983 (gigant) – 3. miejsce
  28. Szwajcaria Verbier10 stycznia 1983 (supergigant) – 3. miejsce
  29. Francja Val d'Isère8 grudnia 1983 (zjazd) – 2. miejsce
  30. Austria Haus21 grudnia 1983 (zjazd) – 2. miejsce
  31. Francja Puy-Saint-Vincent8 stycznia 1984 (kombinacja) – 2. miejsce
  32. Austria Bad Gastein13 stycznia 1984 (zjazd) – 2. miejsce
  33. Francja Puy-Saint-Vincent6 grudnia 1984 (zjazd) – 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy