Ireneusz Bogajewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ireneusz Bogajewicz
Data i miejsce urodzenia 3 marca 1921
Pniewy, Polska
Data i miejsce śmierci 18 kwietnia 2012
Montreal, Kanada
Narodowość polska
Dziedzina sztuki muzyka
Odznaczenia
Carrefour des Communautes du Quebec

Ireneusz Bogajewicz (ur. 3 marca 1921 w Pniewach, zm. 18 kwietnia 2012 w Montrealu[1]) – polski muzyk, wirtuoz skrzypiec. Ojciec reżysera, Jerzego Bogajewicza

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu.

Grał na skrzypcach w Orkiestrze Polskiego Radia w Poznaniu i w Poznańskim Kwartecie Smyczkowym. Od 1947 roku był muzykiem Filharmonii w Poznaniu. W 1950 roku założył Kwartet Rytmiczny Polskiego Radia w Poznaniu, z którym prezentował się w cotygodniowych audycjach radiowych na fali ogólnopolskiej.

Od 1956 roku mieszkał na stałe w Warszawie gdzie był członkiem Filharmonii Narodowej i solistą zespołu Warszawskie Smyczki. W 1958 roku wraz z kontrabasistą Zdzisławem Marczyńskim założył jedyny w swoim rodzaju duet: skrzypiec i kontrabasu.

W 1965 roku wyjechał na kontrakt do Kanady. Zamieszkał w Montrealu. Początkowo występował w zespole rosyjskiego klubu Trojka. W latach 1965-1967 był skrzypkiem Montrealskiej Orkiestry Symfonicznej.

W 1967 roku powrócił na kilka lat do Polski i został koncertmistrzem w Operze Narodowej w Warszawie. W 1970 roku wyemigrował do Kanady. W latach 1970-1985 związany z Montrealską Orkiestrą Symfoniczną oraz z Orkiestrą Kameralną McGill w Montrealu.

W Kanadzie założył zespół muzyki historycznej, Kwartet Cygański, z którym odbywał koncerty dydaktyczne w szkołach i na uniwersytetach. Wystąpił jako aktor drugoplanowy w dwóch filmach fabularnych Anna (1987) i Purpurowe skrzypce (1998).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]